ଏକ ଦିନ କୃତ୍ୟା ବିଧି ଓ ଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ମହାପୁରୁଷ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ— ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଏହା ସମାନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅନ୍ୟ ନିୟମଗୁଡିକ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଦିନ ତୁମେ ଯଦି କୌଣସି ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ପ୍ରାର୍ଥନା କର; ଏକ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କୁ ଶୁସ୍ଥତା ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଜାତିର ବଡ଼ ଜଣେ ଓ ପିତାମହଙ୍କ ଭାଇ ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶାଶୁ ମା, ବଡ଼ ଦାଦୀ ଓ ଦାୟି ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ଏମାନେ ଯାହା କହନ୍ତି, ତାହା ମନ, କଥା ଓ କାୟାରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକସାଥି ବସିବା କିମ୍ବା ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଜଦି କୌଣସି ଲୋକ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ଅବନତି ହୁଏ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ତିନି ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମା ଅତ୍ୟଧିକ ସମ୍ମାନିତ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ଭାଇ ଓ ସ୍ୱାମୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାନ୍ତି। ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣେ ନିଜର ଭଲ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକର ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପୁତ୍ର ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କିଛି ଛାଡ଼ି ନିଜେ ନିବେଦିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ପୁତ୍ର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଲାଭ କରେ। ଏମାନଙ୍କୁ କେହି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ଫେରାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି, କୌଣସି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଧର୍ମର ସାର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦିଏ। ଶିଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା ଦୋଷରୁ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଭୟଙ୍କର ନରକ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ଜଗତରେ, ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଉପକାର ହେବାରୁ ସମ୍ମାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାପରେ ମନୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଅବିନାଶୀ ଲୋକଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶିକ୍ଷକ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଅପଣ ଅପଣଙ୍କୁ ଦେଖି 'ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି' ବୋଲି ଉଠି ବୋଲିବା ଉଚିତ। ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କୁ 'ଓ ପୂଜ୍ୟ' ବୋଲି ଆରମ୍ଭ କରି ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭାବରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ଭି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଅନୁକୂଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କ୍ରମରେ ଏକ ଜାତିର ଲୋକ ଅନ୍ୟ ଜାତି ସହିତ ଶୁଭେଚ୍ଛା ବିନିମୟ କରିବେ ନାହିଁ। ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସ୍ୱାମୀ ଏକମାତ୍ର ଶିକ୍ଷକ; ସେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେ ଶିକ୍ଷକ। ସମ୍ମାନର ପାଞ୍ଚ ଷ୍ଟର ଘୋଷିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୂର୍ବ ଷ୍ଟର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଷ୍ଟର ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ। ଯେଉଁଠି ଏମାନେ ମିଳିବେ, ସେଉଁଠି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଦଶମ ଷ୍ଟରରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ। ବୟସ୍କ, ଭାରରେ ବେଙ୍କି ଯାଇଥିବା, ରୋଗୀ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରି, ଶାନ୍ତ କଥା କହି, ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ବୈଶ୍ୟ ସଭାପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ଏହି ଭାବରେ, ପ୍ରଥମେ ଏମାନେ ଯେଉଁଠି ଅପମାନ ନାହିଁ, ସେଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ଏହି ଭିକ୍ଷା ନିୟମ ଅପବ୍ରତ୍ତ ଓ ତାହା ସମାନ ଲୋକ ଠାରୁ ନ ନିଅ। ଏକ ଶିଷ୍ୟ ଦିନେ ଦିନେ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତରେ ଗୃହଗୁଡିକୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ଯଦି କାମିଆ ହେଉ ନାହିଁ, ପୂର୍ବରୁ ଯାଇଥିବା ଘରଗୁଡିକୁ କ୍ରମରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର କଥା ଦମନ କରି, ଚାରିପାଖ ଦେଖିବା ଏଡ଼ାଇ, ଶିଷ୍ୟ ସଦା ଶ୍ରମ ଦେଇ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କଥା କହି ଓ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତା ଏଡ଼ାଇ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଜୀବିକା ଉପବାସ ସମାନ ଗଣାଯାଏ। ଦେଖି, ଆନନ୍ଦ ଓ ସନ୍ତୋଷ ଭାବେ ମନେ କରି, ସଦା ସମ୍ମତି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ଜଗତରେ ଘୃଣିତ ବସ୍ତୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ସଦା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ଶାଶ୍ୱତ ନିୟମ। ଏହିପରି ଶିକ୍ଷକ ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ନିୟମ ଓ ଦୟାର ଉପଦେଶ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ଅନୁସରଣ କରି ଜୀବନର ଉନ୍ନତି ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।