ବାମଦେବ ମହାଯୋଗୀ, ସେ ନିଜେ ହେଉଛନ୍ତି ପିନାକଧାରୀ ରୁଦ୍ର। ସେଉଁଠି ନିଜେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ମୋର ଗିରିଶଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ହେଲା। ତେଣୁ ଭୂତେଶ, ଗିରିଶ, ସ୍ଥାଣୁ, ଦେବଦେବୀଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେବାକୁ କହାଯାଇଛି। ସମସ୍ତେ, ତୁମର ଜନାନୀ, ପୁଅମାନେ ସହିତ, ଶିବଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେଉ। ମହାଦେବ, ବସୁଧାପତି, ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର। ସେମାନେ ସ୍ଥାଣୁ, ନିତ୍ୟ ଥିବା ଦେବତା ଓ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏବେ ସେଉଁଠି ଏମିତି ଭକ୍ତି ଉଦୟ ହେଲା, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି। ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠାରେ ମୁକ୍ତିକାମୀମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା ଓ ଧର୍ମର ସଂଗ୍ରହ ପୂର୍ବରୁ ଋଷିମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ଏହି ସମୟରେ ମନ କୁ ସଂଯମ କରି, ଋଷିମାନେ କହିଥିବା କଥା କହିଥିଲେ। ସନତ୍କୁମାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଅର୍ଥ ଉପରେ ଯେଉଁଠି ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଲାଭ କରେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହି କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଶେଷ କରି, ସଦା ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମମାର୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପୂର୍ବରୁ ମନୁ, ସୃଷ୍ଟିପତି, ଶ୍ରୋତା ଋଷିମାନେ ପାଖରେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ତୁମେ ମନ ସଂଯମ କରି, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ଅଠମା ମାସର ଗର୍ଭାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଅଠମ ବର୍ଷରେ, ନିଜ ଶ୍ରୁତିର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ଜୀବନ ନେଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରି, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ତିନି ସୂତାର ଉପବୀତ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହା ଛାଡ଼ି ଯେଉଁ କାମ କରାଯିବ, ତାହା ଅନୁଚିତ ହୁଏ। ଶୁଧ୍ଧ, ନିର୍ମଳ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ମାତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହା ନ ଥିଲେ, ଗାଈର ଚର୍ମ କିମ୍ବା ରୁରୁ ହରିଣର ଚର୍ମ ବସ୍ତ୍ର ହିସାବରେ ନିୟମିତ। ପବିତ୍ର ସୂତା ବାମ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଓ ଡାହାଣ ହାତ ତଳେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, କେବଳ ଶୋକ ସମୟରେ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଯିବ। ପବିତ୍ର ସୂତା ଡାହାଣ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଓ ବାମ ହାତ ତଳେ ରଖାଗଲେ, ତାକୁ 'ପ୍ରାଚୀନାବୀତ' କୁହାଯାଏ, ଏହା ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ବେଦାଧ୍ୟୟନ, ଭୋଜନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସଦା ବାମ କାନ୍ଧ ଉପରେ ପବିତ୍ର ସୂତା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସଦା ପବିତ୍ର ସୂତା ପିନ୍ଧିବା ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନିୟମ। ମୁଞ୍ଜା ଘାସ ନ ମିଳିଲେ, କୁଶ ଘାସ ଦ୍ୱାରା ଏକ କିମ୍ବା ତିନି ଗଠି ବନେଇ ପିନ୍ଧିବା କୁହାଯାଏ। କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଗଛର କାଠି କିମ୍ବା ନରମ ଓ ନିର୍ମଳ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ସୂତା ବନେଇ ପିନ୍ଧିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଯଦି କେହି ଲୋଭ, ଭୟ, ମୋହ କିମ୍ବା ଆସକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ସୂତା ପରିତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୁଏ। ସ୍ନାନ ପରେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ। ବୟସ୍କମାନେ ଆଗରେ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଅନୁସାରେ ସଦା ନମସ୍କାର କରିବା ଆଦତ ହେବା ଉଚିତ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ଆଳସ୍ୟ ଓ ଏହା ସମ୍ପର୍କିତ ଦୁର୍ଗୁଣ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ନାମର ଶେଷରେ 'ଅ' ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଦୀର୍ଘ କରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷିତମାନେ ଯେଉଁଠି ନମସ୍କାର ନ କରନ୍ତି, ସେ ଶୂଦ୍ର ସମାନ। ଡାହାଣ ହାତ ଡାହାଣକୁ, ବାମ ହାତ ବାମକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମେ ଯେଉଁଠିଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଛି, ସେଉଁଠି ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର।