ଯୋଗୀମାନେ ସବୁକିଛି ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶରୀରକୁ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମହେଶଙ୍କ ଜ୍ଞାନକୁ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଏହି ସାଂସାରିକ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନକୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ। ତାପରେ ମହାଯୋଗୀ ନାରାୟଣ ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ନିଜ-ନିଜ ଆଶ୍ରୟକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନକୁ ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପ୍ରଜାପତି ପୁଲହା ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଲେ। କପିଲା ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଜୈଗିଶବ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚଶିଖଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଭାଲ୍ମୀକି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ବାମଦେବ ମହାଯୋଗୀ ଅଟୁଟ ରୁଦ୍ର, ପିନାକଧାରୀ; ସେ ନିଜେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏହିଠାରୁ ମୋର ଗିରିଶଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉତ୍କଟ ହେଲା। ଭୂତେଶ, ଗିରିଶ, ସ୍ଥାଣୁ, ଦେବଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଶ୍ରୟ ନିଅ। ସମସ୍ତେ, ତୁମର ଜନାନୀ, ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ଶିବଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ। ମହାଦେବଙ୍କୁ, ଗୋପତି, ଭସ୍ମ ଅଳଙ୍କୃତ, ପୂଜା କର। ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ସ୍ଥାଣୁ ଓ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଦେବମାନେ ପାଇବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟକର। ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧର୍ମର ସଂଗ୍ରହ ପୂର୍ବରୁ ଋଷିମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଅମୃତ ମଥନ ସମୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ, ଋଷିମାନେ କହିଥିବା କଥାକୁ କହିଥିଲେ। ସନତ୍କୁମାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଅର୍ଥ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରିଥାଏ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହି ଉପଦେଶ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସର୍ବଦା ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ କର୍ମର ପଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପୂର୍ବରୁ, ମନୁ, ସୃଷ୍ଟିର ନାୟକ, ଶୁଣୁଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହିଥିଲେ—"ତୁମେ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।" ଅଠମା ମାସର ଗର୍ଭାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଅଠମା ବର୍ଷରେ, ନିଜ ସୂତ୍ର ନୁସାରେ ନିୟମ କୁ ଅନୁସରିବା ଦରକାର। ଭିକ୍ଷା ଖାଇ, ଗୁରୁ ପ୍ରତି ଦେଖି, ଗୁରୁଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଦେଖି ରହିବା ଦରକାର। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ତିନି ତାଗ ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ ନିୟମ ଅଛି। ଏହା ଚ୍ୟୁତି ହେଲେ, କର୍ମ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପ୍ରଶସ୍ତ ଧଳା, ନିର୍ମଳ ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହା ନଥିଲେ, ଗୋମାଂସ କିମ୍ବା ରୁରୁ ମୃଗ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ନିୟମ ଅଛି। ପବିତ୍ର ତାଗ ସବୁବେଳେ ବାମ ଶୋଉଲଡର ଉପରେ ଓ ଡାହାଣ ହାତ ତଳେ ପିନ୍ଧିବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ଶୋକ ସମୟରେ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଡାହାଣ ଶୋଉଲଡର ଉପରେ ଓ ବାମ ହାତ ତଳେ ପିନ୍ଧିଲେ 'ପ୍ରାଚୀନାବୀତ' କୁହାଯାଏ, ଏହା ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ, ଭୋଜନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସବୁବେଳେ ବାମ ଶୋଉଲଡର ଉପରେ ପିନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସବୁବେଳେ ପବିତ୍ର ତାଗ ପିନ୍ଧିବା ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନିୟମ।