ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେହି ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଁଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ କେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗରେ ବିରକ୍ତି ସହିତ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭକ୍ତମାନେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ପରମ ଆଧିପତ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ମୂଳତଃ ସାର, ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏବଂ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଟୁଟ ଅଟେ। ଯେଉଁଠାରେ କି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ହୁଏ, ସେଉଁଠି କିଛି ଅସ୍ତି ରହିଲେ ଏବଂ ମଣି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଲିଙ୍ଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଅମର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗ କାଠ ବା ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଅଟେ, ଯୋଗୀମାନେ ହୃଦୟରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଜୀବନ ରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏକା, ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସେ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସେଉଁଠି ସେ ପରମ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁଥାଏ। ପ୍ରଭୁ ସେଉଁଠି ସେହି ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଲାଭ କରି, ସେ ଶୁଭ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତେ ସଂସାର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ! ଏହିପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଧର୍ମରେ ସଦା ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଭକ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କଥା କହିଥିଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ତୁମେ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ। ଏହି ଭକ୍ତିମୟ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ। ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବେ। ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ଉପଦେଶ ତାଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଭିତରେ କୌଣସି ଭେଦ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ଅଟେ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପୁନଃପୁନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏକତ୍ୱ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃଜନ୍ମ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଭାବରେ ଦେଖି ଏଭଳି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭେଦ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିନାହିଁ। ମୁଁ କୁକୁର ଭକ୍ତକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେନାହିଁ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଏବଂ ବନ୍ଦନା କରିବା ମୋର ପ୍ରସନ୍ନତା ଆଣେ। ଏହିପରି, ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ପରମ ଶରୀର ପାଇଲେ। ସେମାନେ ମହେଶଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯାହା ସଂସାର ନାଶ କରେ। ଏହି ଉପଦେଶ କୁ ରାଜସ୍ଥାନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କ ନ୍ୟାୟବାନ୍ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ନାରାୟଣ, ମହାଯୋଗୀ, ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରୟକୁ ଫିରିଗଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ସତ୍ୟବ୍ରତକୁ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରଜାପତି ପୁଲହା ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗୌତମକୁ ଦେଇଥିଲେ। କପିଳା ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜୈଗିଶବ୍ୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖକୁ ଦେଇଥିଲେ। ସେଠୁ, ବାଲ୍ମୀକି ସେହି ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହିପରି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, ପରମ ଜ୍ଞାନ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ସଂସାର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।