ମୋର କୃପାରେ, ଜଣେ ଭକ୍ତ ଶାଶ୍ୱତ ଓ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ । ସେ ଆଶା ଓ ମମତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, କେବଳ ମୋ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଉଛି । ଯଦିଓ ସେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ସେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବନ୍ଧିତ ହୁଏ ନାହିଁ । କେବଳ ଶରୀରୀକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ସେ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ ନାହିଁ । ମୋର କୃପା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସେ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନ ନାଶ କରେ । ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀ ମୋତେ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ଜାଣେ, ସେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ । ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମୋର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଏକତା ପାଆନ୍ତି । ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ । ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିଶୀଳ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତିର ଭାର ନେଇଥାଏ । ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯେଉଁ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଏକ ସୀମା ଅଛି । ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଥିବାମାନେ ସେଇ ଅବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି । ଯିଏ କେବଳ ମୋରେ ଶରଣ ନେଇଥାଏ, ସେ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ । ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସକ୍ତି ସହିତ ଲିଙ୍ଗରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ । ଏପରି ଲୋକମାନେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ପରମ ଏଶ୍ୱରତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି । ଏହି ଜ୍ଞାନ ମୂଳ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ । ଯେଉଁଠି ମହାଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ହେଉ, ମଣି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭାବି, ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ତେଣୁ, ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ । ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ କାଠ ଇତ୍ୟାଦିରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯୋଗୀମାନେ ହୃଦୟରେ ଦେଖନ୍ତି । ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏକାକି, ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେ ପରମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ । ଭଗବାନଙ୍କର କୃପାରେ ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିପାରେ । ସେ ଏମିତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ସେଉଁଠି ଜୀବନରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ, ଶୁଭ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ । ସମସ୍ତେ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ । ତେଣୁ, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଉପଦେଶ କେବଳ ଧର୍ମିକ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ନିର୍ମଳ ଓ ଶାନ୍ତ ମନରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ, ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଏହି ଶୁଭ ଶିକ୍ଷା ତୁମେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଉଥିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁମାନେ ଶାନ୍ତ ମନରେ ଅଛନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଆଯିବ । ସମସ୍ତେ ମୋର ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବେ । ଏହି ପରମ ଶିକ୍ଷା ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନତା ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ । ସେମାନେ ଶାନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମାରୂପେ ବସିଛନ୍ତି, ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଏକତା ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଏକତାରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଦେଖିବା ଓ ସେଇ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଏକତା ଭାବନା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବସି ନାହିଁ । ମୁଁ ଏକ କୁକୁର ଭକ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବି, କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ମୋର ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ନ ପାଏ । ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଏହା ମୋର ଆନନ୍ଦକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ । ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ।