ଏହି ଉପଦେଶରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଲୋକ ଆତ୍ମାର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସେ ମୋର ନିୟମକୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଯୋଗ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନେକ ଲୋକ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋର ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ସଦା ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ମୋତେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟକୁ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି—ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହିପରି ଉପାସନା କରେ, ସେ ମୋତେ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରେ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଅସ୍ୱାମୀଭାବ ଏବଂ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ମନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିକୁ ମୋତେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଛି, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଆନନ୍ଦ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳତାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ମୋତେ ଉପାସନା କରେ, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ମୋର ଭକ୍ତ, ଘରବାହାର ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମନରେ ଅଟୁଟ, ସେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ମୋର କୃପାରେ, ସେ ଶାଶ୍ୱତ ପରମ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ଆଶା ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୋତେ ଏକାମତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ସତ୍ୱେ, ସେ ତାହାରେ ବାନ୍ଧି ନୁହେଁ। କେବଳ ଦେହ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏହି ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୋର କୃପା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସେ ସଂସାର ବନ୍ଧନକୁ ନିଃଶେଷ କରିପାରିବେ। ମୋତେ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ଜାଣି, ଯୋଗୀ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ସଦା ମୋ ବିଷୟରେ କଥା ହୁଏ, ସେ ମୋତେ ଏକତ୍ୱ ପାଇଥାଏ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର କୁ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ସଦା ମୋତେ ଉପାସନା କରେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମାନସିକ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତିର ଦାୟିତ୍ୱ ମୁଁ ନେଇଥାଏ। ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ମିଳିଥିବା ଫଳ କ୍ଷଣିକ, ଏହାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ମୋତେ ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକ ଏହି ଭାବରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି, ସେ ପରମ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଲିଙ୍ଗରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅସଙ୍ଗ ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ମୁଁ ଏକ ଜନ୍ମରେ ପରମେଶ୍ୱରତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ଜ୍ଞାନର ସାର, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଯୋଗୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ। ଯେଉଁଠି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଉପାସନା ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ—ମଣି ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦ୍ୱାରା—ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭାବି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ, ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଶାଶ୍ୱତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଅଜ୍ଞା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗ କାଠ ଆଦିରେ ଅଛି, ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ଅଛି। ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର—ଯାହା ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ—ଜୀବନ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏକା ଏବଂ ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେ ପରମ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ଏହି ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଜୀବନରେ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଶିବ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ, ସମସ୍ତ ଜନ ସଂସାର ଦୁଃଖକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅନୁସ୍ଥିତ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଧର୍ମିକ, ଭକ୍ତ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ତାହା ପରେ, ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ।