ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ କୂଳରେ, କିମ୍ବା ଏକ ତୀର୍ଥ କ୍ଷେତ୍ରରେ, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶାନ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ବିରାଜିତ, ସେଠି ଏକ ଯୋଗୀ ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଦା ଯୋଗରେ ଲୀନ ହେବା ଉଚିତ। ସେ ଯୋଗୀ ନିଜ ମନକୁ ଭଲ ଭାବେ ଏକାଗ୍ର କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ସହିତ ଓ ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନାକର ଟିପ୍ପରେ ଅଟୁଟ ରଖି, ଚକ୍ଷୁ ଅଳ୍ପ ଖୋଲା ରଖିବା ଦ୍ୱାରା, ସେ ନିଜ ମନରେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ନିହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଣ୍ଡକୁ, ଯାହା ଧର୍ମର ମୂଳରୁ ଉଦ୍ଭୂତ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଷ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୁହ୍ୟ ଅଂଶକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପକୁ, ଯାହା ଓଁକାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଓ କିରଣମୟ ଜାଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେଇ ପ୍ରଭାରେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଏମିତି ଏକତ୍ୱ କରି ରଖିବା ଉଚିତ ଯେ, ତାହାରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ଅନୁଭବ ହୁଏନି। ଏପରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୁଏ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ପୂର୍ବରୁ ଦର୍ଶିତ ହୃଦୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ପঁଚବିଂଶତିତମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଶିଖା ରୂପୀ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଓଁକାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଅବିନାଶୀ, ଶାଶ୍ୱତ, ଶୁଭ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚତମ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାର ମୂଳକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଓଁକାର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଜ୍ଞାନର ଜଳକୁ ନିଜ ଦେହରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ନିଜ ମନରେ ଠାରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ରୂପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ୟୋତିରୂପେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଦେଶ ସମସ୍ତ ବେଦାନ୍ତର ସାର, ଏହା ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମରୁ ଉପରେ ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ର କହେ। ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ହୋଇଛି। ସନ୍ତୋଷ, ସତ୍ୟବାଦିତା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିଶେଷରେ ବ୍ରତର ଅଙ୍ଗ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏହିକାରଣରୁ, ଯିଏ ଆତ୍ମାର ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେ ମୋର ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଜନ ପବିତ୍ର ହୋଇ ମୋର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ମୋତେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ମନ ବୁଦ୍ଧି ଏକତ୍ୱ ହୋଇଛି, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ମୋତେ ସଦା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଯୋଗୀ ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି। ଯିଏ ମମତା ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ଏବଂ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯିଏ ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିକୁ ମୋତେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛି, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯିଏ ଆନନ୍ଦ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ ଓ ବିକ୍ଷୋଭରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି ମୋରେ ଏକାଗ୍ର, ସେ ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ମୋର ଭକ୍ତ, ଯିଏ ନିର୍ବାସିତ ଏବଂ ଅଡ଼ିଗ ମନରେ ଅଟୁଟ, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବ। ମୋର କୃପାରେ ସେ ଶାଶ୍ୱତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ଆଶା ଓ ମମତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୋରେ ଏକାଗ୍ର ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ। କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିଲେ ବି, ସେ ତାହାରେ ବନ୍ଧିତ ହୁଏନି। କେବଳ ଦେହ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେ ଏହି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେନି। ମୋର କୃପା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସେ ସାଂସାରିକ ବନ୍ଧନ ନାଶ କରିପାରିବ। ଯେଉଁ ଯୋଗୀ ମୋତେ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ଜାଣିଛି, ସେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ଯେମାନେ ସଦା ମୋର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଉଛନ୍ତି। ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ। ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଧାର୍ମିକ ଉନ୍ନତିର ଭାର ନେଇଥାଏ। ଯେଉଁ ଫଳ ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଲାଭ କରନ୍ତି, ତାହା ସୀମିତ ଓ ଶେଷ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।