ଏହି ଶ୍ରେଣୀର କଥାରେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଉପଭୋକ୍ତା। ଏହି ପରମ ଆନନ୍ଦର ସ୍ଵରୂପ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ନିତ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଅଛି; ଅନ୍ୟ କେହି ଏହା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଭଗବାନ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହିଁବା ଦରକାର ନୁହେଁ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ, କାରଣ ଏହା ଯୋଗୀମାନେ ପାଇବାରେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି ପରମ ସତ୍ୟ, ସ୍ଵୟଂ-ପ୍ରକାଶ ଆତ୍ମା, ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଏହା ନିର୍ଗୁଣ, ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ୱରୂପର ଚିହ୍ନ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛି—ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଏହାକୁ ଘୋଷଣା କରେ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ କେହି ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥାଏ। ଅନ୍ୟ ସବୁ ଅଜ୍ଞାନ, ଯେଉଁଠି ଦୁନିଆ ମାୟାରେ ଗଠିତ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି—"ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ମୋ ଆତ୍ମା ଅଟୁଟ।" ସେମାନେ ଏକ ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ଭାବରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି; ଏମାନେ ମୋ ସ୍ୱରୂପର ଅଂଶ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଦ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦର, ଏଠି କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଏହା ସତ୍ୟର ନିଜ ସ୍ୱରୂପ। ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥିତ, ଶାନ୍ତ, ଏହି ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ପରମ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ବାଣ, ବ୍ରହ୍ମ ସାୟୁଜ୍ୟ ଓ କୈବଳ୍ୟକୁ ଏକ ଅଟୁଟ ପଦ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି। ଭଗବାନ, ମହାଦେବ, ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ସଦା ପ୍ରକାଶିତ, ଅଚଳ, ସେହି ପ୍ରକୃତ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ଅଚଳ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ବୁଝିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବ ଶିବ ମାତ୍ର ଚମକୁଛନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ଦିନେ-ଦିନେ ଯୋଗର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିପାରିବେ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଉଦିତ ହୁଏ, ଏହା ନିର୍ବାଣ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ସିଧାସଳଖ ଦେଇଥାଏ। ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ଲିନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମହାଦେବ କୃପା କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ମୋର ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଦେବ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ତଥାପି ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାଯୋଗ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଯୋଗରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଏହାକୁ 'ଅସତ୍ତ୍ୱ ଯୋଗ' ଭାବରେ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ଏହି ମହାଯୋଗ, ଯେଉଁଠି ମୋ ସାୟୁଜ୍ୟ ଅଟୁଟ, ସେହି ପରମ ଭଗବାନ। ଏହି ଯୋଗର ଏକ ଶୋଳାଂଶ ଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଯୋଗ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବରେ ଗଣନା ହୁଏ। ଯୋଗୀମାନେ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋତେ ଏକା ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମହାଯୋଗ ପାଇଁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ରୂପରେ ସମାଧି, ନିଗ୍ରହ, ନିୟମ ଓ ଆସନ ଉପାୟ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ନିଗ୍ରହଗୁଡିକ ଭାବରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି; ଏହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମନର ଶୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଅହିଂସାକୁ ପ୍ରମୁଖ ମୁନିମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ଯାହା କୁଅପରି ଏହିଂସା ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଆଘାତ ନିୟମାନୁସାରେ ହୁଏ, ସେହି ଅହିଂସା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ସତ୍ୟକୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ଯାହା ଆଚରଣ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ସତ୍ୟ। ଅପହରଣ ନ କରିବା, ଧର୍ମର ଅନୁସରଣ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯ୍ୟ ସବୁଠି ଯୌନ ସଂସ୍ପର୍ଶର ପରିତ୍ୟାଗ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ। ଏହାକୁ ଅପରିଗ୍ରହ କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରର ଶ୍ରେଣୀ ଆମକୁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉପାୟ, ଏବଂ ଯୋଗ ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇବାର ପଥ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି।