ସେ ଶ୍ୱର୍ଗରେ, ଅପ୍ରକାଶିତ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ଏକାକୀ ଦିପ୍ତି ରହିଛି। ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ହେଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ଚିରନ୍ତନ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ କୌଣସି ଆରମ୍ଭ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅବସ୍ଥା ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହି ଅବିନାଶୀ, ପରମ ଆଲୋକ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ। ଏହି ଆଲୋକ ଏକାଉଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଏହାକୁ ଜଣାଇଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯେଉଁଜଣେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ଆନନ୍ଦକୁ ଜଣାନ୍ତି, ସେମାନେ କିଛି ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହିଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି। ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ପୁଣି ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଦିପ୍ତିମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଆକାଶ ସଦୃଶ ନିବାସ, ଏହି ଭଗବାନ୍ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ପରମ ଆନନ୍ଦର ଉପଭୋକ୍ତା। ଏହି ଅବସ୍ଥା କେବଳ ସେମାନେ ପାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। ଭଗବାନ୍ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଛଡି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହିଁବା ନାହିଁ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଅତି କଷ୍ଟରେ ପାନ୍ତି। ଏହି ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ଆପ୍ରଭାସ୍ୱର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଏହା ନିର୍ଗୁଣ, ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ପରମ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଚିହ୍ନ ଭାବେ ରହିଛି, ଶାସ୍ତ୍ର ଏହି କଥା କହିଛି। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହି ନିଜେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାତା। ଅନ୍ୟ ସବୁ ଅଜ୍ଞାନ, କାରଣ ବିଶ୍ୱ ମାୟାର ତିଆରି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, "ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ମୋର ଆତ୍ମା।" ଏହି ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅନୁଭବ କରି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଏକାଉଁ ସ୍ୱରୂପ। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଚିରନ୍ତନ ଆନନ୍ଦ, ଭେଦରହିତ, ସତ୍ୟର ସ୍ୱରୂପ। ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ଶାନ୍ତ, ପରମ ଅପ୍ରକାଶିତରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିର୍ବାଣ, ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଏବଂ କୈବଳ୍ୟକୁ ଏକାଉଁ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଭଗବାନ୍, ପରମ ଦେବତା, ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଚିରନ୍ତନ ଦିପ୍ତିମୟ, ଅଚଳ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରକାଶିତ। ସେମାନେ ଅଚଳ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଏହି ଭଗବାନ୍। ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ଶିବ ଏକାଉଁ ଦିପ୍ତିମୟ। ଏହାକୁ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଯୋଗକୁ ନିତ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆତ୍ମାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦିପ୍ତିମୟ ଭଗବାନ୍ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନିର୍ବାଣ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ଲଗିଥାନ୍ତି, ପରମ ଭଗବାନ୍ ସେମାନେ ଉପରେ ଦୟା କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମୋର ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ପରମ ଭଗବାନ୍ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଏକ, ପରମ ଯୋଗ ଅଛି, ଯୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଏହାକୁ ଅସତ୍ତ୍ୱ ଯୋଗ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ପରମ ଯୋଗ, ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ, ପରମ ଭଗବାନ୍। ଏହି ଯୋଗର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଭାଗକୁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଯୋଗକୁ ପରମ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ଦିପ୍ତିମୟ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣି ନିଜର ଆତ୍ମାରେ ଏକତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି, ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନନ୍ତ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।