ଏହି ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ତର୍ଗତରେ, ମୋର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ହୋଇ, ମହା ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କୁ ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ କରାଯାଇଥିଲା, ତେଣୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପିତା ଥିବା ମୋତେ ଦେଖିପାରିନାହାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମାୟା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉତ୍ସ; ତେବେ ସେମାନେ ମୋତେ ପିତା ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି। ଯେଉଁଜଣ ଦୃଢ ଅଟଳ ଅଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ମୋହରେ ନ ପଡନ୍ତି। ମୁଁ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁ, ଓଁ ରୂପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରଜାପତି ରୂପରେ ଅବତିର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁଜଣ ବିନଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଅବିନଶ୍ୱକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଠିକ୍ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ଏହିପରି ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଜଣ ପ୍ରଧାନର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ବନ୍ଧନ ଓ ତାହାର ଉପଯୋଗ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ନିତ। ମହାପ୍ରଭୁ ହେଉଛନ୍ତି ପୁରୁଷ, ସତ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି। ସେ ଏକାଉଁ ହେଉଛନ୍ତି ମୂଳ, ବିଶ୍ୱ, ଏକ ଦେବତା। ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ସେକୁ ମହାଦେବ ଭାବରେ କୁହନ୍ତି। ସେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ତାହାଠାରେ ମଧ୍ୟ ଉପରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ମହାଦେବ, କିପରି ଅଛନ୍ତି ତାହା ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏଠାରେ କାରଣ ହେଉଛି ମାୟା, ଯାହା ଆତ୍ମା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଏହି କାରଣ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ପ୍ରକଟ ଜଗତ ଅପ୍ରକଟ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ମୁଁ ଏକାଉଁ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; ସତ୍ୟରେ, ମୋତେ ଛଡି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ଏହି ଏକତା ଓ ଭିନ୍ନତାର ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ଘୋଷିତ। ଦ୍ୱିଜଜନ, ଏହା କାରଣ ବିନା ବିବେଚିତ; ଏହିପରି, ଆତ୍ମାରେ କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ। ସେଠି, ଅପ୍ରକଟ, ନିତ୍ୟ ଓ ଏକାଉଁ ଆକାଶରେ ଚମକୁଛି। ମୋ ସହ ଏକତା ଦ୍ୱାରା, ଜଣେ ଜନ୍ମହୀନ, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତେ ନାହିଁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଆରମ୍ଭ ଓ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସଂଯୁକ୍ତ। ଏହି ଅବିନଶ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକ, ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ। ଏହି ଏକାଉଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ; ଏହାକୁ ଜାଣିଲେ, ଜଣେ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ କିଛି ଭୟ ରଖିନାହାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମ ସହ ଏକତା ହୋଇଥିବା ଜଣେ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ସେଠି ଗଲେ, ପୁନର୍ବାର ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ। ଏହି ଚମକୁଥିବା, ଶୁଧ୍ଧ, ଆକାଶସମ ଆଶ୍ରୟ—ପ୍ରଭୁ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଭୋଗତା। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକାଉଁ ନିତ୍ୟ ଶାନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଠିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଛଡି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହିଁନାହାନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର; ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟକର। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ, ନିଜର ଆଲୋକରେ ଅତି ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଏହା ନିର୍ଗୁଣ, ଶୁଧ୍ଧ ଚେତନା; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଚିହ୍ନ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାତା। ଅନ୍ୟ ସବୁ ଅଜ୍ଞାନ, ଏହି ବିଶ୍ୱ ମାୟାର ତିଆରି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କୁହନ୍ତି, "ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ମୋର ଆତ୍ମା।