ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିଅନ୍ତରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଋତୁ, ପକ୍ଷ ଓ ମାସଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନିୟମରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ସମସ୍ତ ପରମ ଓ ପରମ ଅଂଶ, ସମୟର ବିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଛି। ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଏହି ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଛି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ସଦା ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି। ମୂଳ ପ୍ରକୃତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତିର କାରଣ, ସେ ମୋର ନିୟମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ମାୟା ସଦା ପରିଣତି ହୁଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚଳିତ। ଏହି ଆତ୍ମା ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିୟମରେ ଅଛି। ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ମହେଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କେବଳ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଶେଷରେ ମୋତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ। ପରମାତ୍ମା, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ମୋଠାରୁ ଅଲଗା କିଛି ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ସଂସାର ଓ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। କେଉଁ ଜନାକୁ ଜାଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଓ ପୁଣି ସଂସାର ରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ, ସେ ମୋର ପରମ ଧାମ—ଅବିନାଶୀ, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ନିର୍ବିକାର। ମୁଁ ସେହି ପୁରାତନ, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ, ହରି, ମାୟାଧିପତି। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାୱକ। ରାଜା ହାତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏୟାରାବତ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରାମ। କୁଶଳ କର୍ମୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଅମରମାନେଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରହ୍ଲାଦ। ବୀରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବୀରଭଦ୍ର, ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କପିଳ ଋଷି। ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବଜ୍ର, ବ୍ରତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସତ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଗୃହସ୍ଥ, ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମହାପ୍ରଭୁ। ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କୁବେର, ଗଣପତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବୀରକ। ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାୟୁ, ଦ୍ୱୀପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପୁଷ୍କର। ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସାମବେଦ, ଯଜୁର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଶତରୁଦ୍ରିୟ। ଷ୍ଟୁତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ, ସାମଗାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସାମନ୍। ଭୂମିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ, ପୁଣ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅବିମୁକ୍ତକ। ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଆକାଶ, ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ। ପଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୋକ୍ଷ, ଉତ୍ତମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱର। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଭୂତି ମୋର ନିଜ ତେଜର ପ୍ରକାଶ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପଶୁପତି, ଯିଏ ପଣ୍ଡିତମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ବେଦବିଦ୍ ମନ୍ଦିରେ ମତେ ଏକମାତ୍ର ମୁକ୍ତିଦାତା ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ମୋତେ ଛାଡ଼ି ପରମାତ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ଏହିଗୁଡିକ ପଶୁପତିଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଓ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖୁଥିବା ବ୍ୟାଧି। ଏହି ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରିଣାମ ଅଛି। ମଳ, ଶିଶ୍ନ, ଦୁଇ ହାତ, ଦୁଇ ପାଦ ଓ ଭାଷା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦଶମ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଏହି ଏକୋଇଶି ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକୃତିର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ। ଯାହା ଆଦିହୀନ, ମଧ୍ୟହୀନ, ଶେଷହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ପରମ କାରଣ, ସେହି ଏକତାର ସ୍ଥିତିକୁ ଅବ୍ୟକ୍ତ ପ୍ରକୃତି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।