ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଯୋଗୀମାନେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସି, ଆତ୍ମାର ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଚେତନାର ନାଥ, ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପୁନଃପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ । ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମରୁ ଯେଉଁ ତେଜ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ, ସେହି ତେଜ ଅସୀମ । ଯେଉଁ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥିର, ସେମାନେ ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଶାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ପାଇଁ ନୁହେଁ । ତୁମେ ନିଜପ୍ରଭା, ଅଚଳ, ଚିରମୁକ୍ତ । ଆମେ ତୁମର ଶରଣ ନେଇ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ । ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅନେକ ରୂପରେ ବିରାଜିତ । ତୁମେ ଅନନ୍ତ, ପରମ ପୁରୁଷ । ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ପରମେଶ୍ୱର । ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମ, ଶୂନ୍ୟ, ଆଦି ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଗୁଣରହିତ ଯାହା, ଏହା ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ, ସେହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ । ହେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ହେ ମହାଦେଵ, ଦୟା କରନ୍ତୁ । ଆମେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ । ଅଗ୍ନିଦେଵ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ନିଜରେ ଲିନ କରି, ଭବ ପ୍ରକୃତିରେ ବିରାଜିଲେ । ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ଶବ୍ଦ କହିଲେ । ହେ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ । ଆମ ମନେ ଏବେ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି, କେବଳ ତୁମେ ପ୍ରତି । ପୁନଃ, ହେ ପରମେଶ୍ଵର, ତୁମର ନିତ୍ୟ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ । ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଗଭୀର ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ । ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା କହିବି, ଯାହା ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି । ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସୃଷ୍ଟିବିନାଶକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଆତ୍ମା । ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ବିଦ୍ୟମାନ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନୁହେଁ । ଏହା ମୋର ଉପମା, ହେ ଋଷିମାନେ, ଏହି ସବୁ ମୁଁ ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କରିଛି । ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୁଁ ଚାଳିଥାଏ, ଏହି କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ମୋର । ମୁଁ ସମୟ, ସମୟ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚାଳିଥାଏ । ସମସ୍ତକୁ ଏକ ରୂପରେ ମୁଁ ଏକତ୍ର କରେ, ଏହି ଦୁଇ ଅବସ୍ଥା ମୋର ନିଜସ୍ୱ । ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥାଏ । ମହତ୍ ଆଦିକ୍ରମାରେ ମୋର ତେଜ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ । ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେମାନେ ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ । ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ଚାରି ବେଦ ନିଜ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦେଲେ । ସେହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ମୋର ଆଧିପତ୍ୟ, ସେ ସ୍ୱୟଂ ଧାରଣ କରେ । ଚତୁର୍ମୁଖ ହୋଇ, ସେ ନିଜରୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ । ମୋର ପରମ ରୂପ ସଂରକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେହି ରୂପ ସଦା ସଂହାର କରେ । ଅଗ୍ନି ରନ୍ଧନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏହା ମୋର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା । ବୈଶ୍ୱାନର, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରାଣବାନ କରେ, କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଗୁପ୍ତତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶାନ୍ତି, ଏକ ଅନୁଭୂତି ଓ ଏକ ପ୍ରଭୁ ଉପସ୍ଥିତି ସ୍ଥିର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଜାଣି ଓ ଅନୁଭବ କରି, ଯୋଗୀମାନେ ଏହି ପରମ ସତ୍ୟରେ ବିଲୀନ ହୁଏ ।