ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଏହି ଦେବତା ଯୋଗମାୟାରେ ଆବୃତ ହୋଇ ବସିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ସହିତ ଏକତ୍ୱରେ ଦେଖିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜେଁକୁ ସଫଳ ବୋଲି ଅନୁଭବ କଲେ। ଅତ୍ରି, କପିଳ ଓ ମରୀଚି ନାମକ ମହାମୁନିମାନେ, ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ଓ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ସେମାନେ ପ୍ରଚେତସଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ। ସେ ପ୍ରଚେତସ୍ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସର୍ବୋପରି ମୁନି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ, "ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମେ।" ସେଇ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସି, ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ସେ ଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ, ଚେତନାର ନାୟକ, ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ପୁନଃପୁନି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ଓ ପ୍ରଭୁ, ତୁମଠାରୁ ଯେଉଁ ତେଜ ବିକାଶିତ ହୁଏ, ତାହା ଅମୂଳ୍ୟ। ଯେଉଁ ତପସ୍ବୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେମାନେ ତୁମେଁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଶାଶ୍ୱତ ଶାନ୍ତି ରହିଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ। ତୁମେ ନିଜେଁ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଚଳ, ସଦା ମୁକ୍ତ। ଆମେ ତୁମେଁକୁ ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କରି, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଧାରକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅନେକ ରୂପର ଅଧିପତି। ତୁମେ ଶାଶ୍ୱତ, ପରମ ପୁରୁଷ। ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ପରମେଶ୍ୱର। ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମ, ଶୂନ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ଓ ଗୁଣରହିତ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସେଇ ତୁମର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ। ହେ ଭୂତନାଥ, ହେ ମହାଦେବ, ଦୟା କର। ଆମେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପରମ ରୂପକୁ ଅପସାରଣ କରି, ଭବ ପ୍ରକୃତିରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା କହିଲେ। ହେ ଶାଶ୍ୱତ, ତୁମର ପରମ ରୂପ ଦେଖି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲୁ। ଆମ ମନେ ଏବେ ତୁମେଁ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଛି। ପୁନି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମର ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ; ସେମାନେ ଗଭୀର କଥା କହିଲେ, ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖି। ଏବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ହେବ, ଯାହା ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସଂହାରକ; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା। ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ଏହି ଉପମା ମୋର, ହେ ଋଷିମାନେ, ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି; ଏହି କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ମୋର। ମୁଁ ସମୟ; ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଯାହା ସମୟରେ ଗଠିତ, ମୁଁ ତାହାକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଏକ ରୂପରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରେଁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ମୋର ସ୍ୱରୂପ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷ—ଏ ଦୁହିଁକୁ ଉଦ୍ବୋଧିତ କରେଁ।