ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ଏବଂ ଅମରତ୍ୱର ଭଣ୍ଡାର। ମୋ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବ୍ରହ୍ମାର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସେଇ ମୋରେ ବିରାଜିତ। ପରେ, ମୁଁ ନାରାୟଣ ହୋଇଯାଏ, ସେଇ ଅନନ୍ତ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି। ମୋର ତାମସିକ ଶକ୍ତିକୁ କାଳ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ ଭକ୍ତିର ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ଅନ୍ୟେ କର୍ମର ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ମୋର ପୂଜା କରେ, ସେଠି ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଏହି ଜଗତକୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମୋରେ ବିରାଜିତ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମୁଁ ଚଳାଇଁ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚାଳନା କରେ, ଯିଏ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। କାଳ ନିଜେ ଭଗବାନଙ୍କ ରୂପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେଇ ମହାଯୋଗେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତଙ୍କ ମହାନ ନାଥ। ସେ ଯୋଗେଶ୍ୱର, ମହାଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱାମୀ। ସେଇ ପୂଜ୍ୟ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ। ସେ ଅଟୁଟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ୱରେ ବିରାଜିତ, ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ସଦା ମୋରେ ବିରାଜିତ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଯୋଗୀ ତଥ୍ୟବାନ୍। ଶାନ୍ତ ମନ ନେଇ, ଏକ ଧର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳି ରହିଛି, ସେଠି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ନୃତ୍ୟକୁ ବିଷ୍ଣୁ ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ଦେଖିଲେ। ମୁନିମାନେ ଏହି ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ବନ୍ଦ କରିଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କଲେ, ସେଇ ଯୋଗୀକୁ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୁଦ୍ର, ମୋକ୍ଷଦାତା ଭାବରେ ଆକାଶରେ ଦେଖିଲେ। ସେ ହଜାର ହସ୍ତ, ଜଟା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ହସ୍ତରେ ଦଣ୍ଡ, ତିନୋଟି ଚକ୍ଷୁ—ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସେଉଁଠି ଅଛି। ଭୟାନକ ଦାନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ। ସେମାନେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେ ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶାସକ, ଅକ୍ଷୟ ଆଲୋକର ଆଲୋକ। ସେ କାଳର ଅବତାର, କାଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଥିବା, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ମହାନ ନାଥ। ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିରାଗ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ, ନିତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୌରବିତ, ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିରାଜିତ, ଯୋଗମାୟାରେ ଆବୃତ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ସହିତ ଏକତାରେ ଦେଖିଲେ। ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ନିଜକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ କଲେ। ଅତ୍ରି, କପିଲ, ଓ ମାରୀଚି ଭଳି ମହାମୁନିମାନେ ତାଙ୍କର ହାତ ଯୋଡି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ନିଜ ଜନମାନେ ପ୍ରତି ଆଦର ଦେଖାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମନ୍ ମୟ ପ୍ରଚେତସଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ ଋଷି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସମସ୍ତ ଉପରେ ବିରାଜିତ। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଘୋଷଣା କଲେ—ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ସମସ୍ତ କିଛି। ସେଇ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ସୃଷ୍ଟି କଲେ।