ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ମହାପୁରୁଷ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ମୋତେ ଅନୁସୂତି, ଯାହାର ରୂପ ଶୁଦ୍ଧ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଗୁଣରହିତ। ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେବି; ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ। ଯଦିଓ ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ଚାଳନା କରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହିକୁ କାରଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି। ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ୱରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ରତା ଓ ମୁକ୍ତିକୁ ଲାଭ କରନ୍ତି। ମୋ ଦୟାରେ, ମହାୟୋଗୀମାନେ, ଏହି ବେଦର ଉପଦେଶ ହେଉଛି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ମୁଁ କହିଛି, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏହିଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ତେଣୁ ଏହି ସଂସାର ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ସଂସାରରେ, ଏହା ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛି, ଯେପରି ବେଦରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ। ଏହା ଅନନ୍ତ ଆଧାର, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ଅପ୍ରକାଶିତ ଏବଂ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରହିତ। ଏହା ଭେଦ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ରହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅମୃତ। ଏହା ଗୁଣରହିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ୟାପ୍ତି—ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଶାନ୍ତ, ଜ୍ଞାନର ଆତ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହାପ୍ରଭୁ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୋ ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଏହିକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ସତ୍ୟ ବେଦଜ୍ଞାନୀ। ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ, ଆଦି ନାହିଁ ଯାହାକୁ 'କାଳ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏକତାକାରୀ। ଏହା ନିଜ ସ୍ୱଭାବ; ଅନ୍ୟଟି ଭିନ୍ନ। ସେମାନେ ମୋର ରୂପକୁ ଏହି ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ଯାହାକୁ ପ୍ରକୃତି ବୋଲାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଦେହୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରେ। ଅହଂକାର ରହିତ ଥିବାରୁ, ଏହାକୁ ପ୍ରକୃତି 'ପଞ୍ଚବିଂଶତିତମ ତତ୍ତ୍ୱ' ଭାବେ କୁହାଯାଏ। ବିବେକ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଜ୍ଞାତା; ଏହାରୁ ଅହଂକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହିକୁ ଧ୍ୟାନୀମାନେ 'ଜୀବ', ଅନ୍ତରାତ୍ମା ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଏହା ଜ୍ଞାନ ରୂପ; ଏହା ପାଇଁ ମନ ଏକ ଉପକରଣ। ପ୍ରକୃତି ସହ ଏକତ୍ୱରେ ଅବିବେକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଏହା କାଳ ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିଲା। ସମସ୍ତ ଜିନିଷ କାଳର ଅଧୀନ; କାଳ କୌଣସି ଜିନିଷର ଅଧୀନ ନୁହେଁ। ମହାପ୍ରଭୁ 'ପ୍ରାଣ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ। ମନରୁ ଅହଂକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଅହଂକାର ପରେ ମହାତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ପୁରୁଷରୁ ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରାଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏହିଠାରୁ ସମସ୍ତ ସଂସାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ମୋଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ; ମୋତେ ଜାଣିଲେ, ମୁକ୍ତି ପାଯାଏ। ମୋ ଛାଡ଼ି—ଅପ୍ରକାଶିତ, ଆକାଶର ରୂପ, ମହାପ୍ରଭୁ—ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ। ମହାପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ମାୟାର ଧାରକ ଏବଂ ମାୟାର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ, କାଳ ସହିତ ଏକତ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି। ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା ବେଦର ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ସଂସାରକୁ ଚାଳନା କରେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାତ୍ମାରେ, ଏହି ସଂସାର ଚାଳିଛି। ଏହିକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜାଣିପାରିବେ। ସଂସାର ମୋତେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ, ଜାଣିପାରେ ନାହିଁ; ଅପରି ମହା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଆତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଧାତା, କାଳ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ବ୍ରହ୍ମା, ମନୁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜନ୍ତି। ଯୋଗୀମାନେ ମହାପ୍ରଭୁ, ଭୂତମାନଙ୍କର ଶାସକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶରୀର ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ବସି, ମୁଁ ସଦା ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିଛି।