ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଓ ପଞ୍ଚଶିଖ ଋଷିଙ୍କ ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି। ତାଙ୍କ ପରେ ବଳବନ୍ଧୁ, ନିରାମିତ୍ର, କେତୁଶୃଙ୍ଗ ଓ ତପୋଧନ ମହାମୁନିମାନେ ଆସିଥିଲେ। ସର୍ବଜ୍ଞ, ସମବୁଦ୍ଧି, ସାଧ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଥିଲେ। ଅତ୍ରି, ଉଗ୍ର, ଶ୍ରବଣ ଓ ଶ୍ରବିଷ୍ଠକ ପରେ କଶ୍ୟପ, ଉଶନା, ଚ୍ୟବନ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି। ଏହା ପରେ ବଚଶ୍ରବସ, ସୁପିକା, ଶ୍ୟବଶ୍ୱ ଓ ସପଥିଶ୍ୱର, ସୁମନ୍ତୁ, ବର୍ଚରି, କବନ୍ଧ ଓ କୁଶିକନ୍ଧର ମହାମୁନିମାନେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ଭଲ୍ଲାପି, ମଧୁପିଙ୍ଗ, ଶ୍ୱେତକେତୁ ଓ ତପୋନିଧି, ଶାଳିହୋତ୍ର, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ, ଯୁବନଶ୍ୱ ଓ ଶରଦ୍ବସୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଉଲୁକ, ବିଦ୍ୟୁତ, ଷଡ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱଲାୟନ, କୁଶିକ, ଗାର୍ଗ, ମିତ୍ରକ ଓ ଋଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁକ୍ରମରେ ଥିଲେ। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ମୁନିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମନ୍ରେ ପ୍ରବଳ ଭକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିମଗ୍ନ, ଯୋଗର ଅଧିପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବେଦର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ନିୟୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏକ ସାବର୍ଣି ଓ ଡକ୍ଷ ସାବର୍ଣି ମନୁ ଆସିବେ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମନୁଙ୍କୁ ଭୌତ୍ୟ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି; ଦେବମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଭବିଷ୍ୟତ ମନୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ଏହି କଥାଗୁଡିକ ପୂର୍ବ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ତିନି କାଳର ଉପାଖ୍ୟାନରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅଧିକାରୀ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥାଉଛନ୍ତି। ନାରାୟଣ, ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କୂର୍ମ ରୂପରେ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି। ଏହି ବିଶ୍ୱର ବିସ୍ତୃତି ଓ ମନ୍ବନ୍ତରର ନିର୍ଣ୍ଣୟ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିମଗ୍ନ ଭକ୍ତମାନେ ସଦା ଉପାସନା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା, ଏହି ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ଆମେ ପୁନଃ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛୁ — ସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ କଣ? ସୂତ, ପୁରାଣ ପାଠକ, ସମସ୍ତ କଥା ସ୍ମରଣ କରି, କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଏହି ନିମିତ୍ତରେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଯଜ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଯାଇଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମହାମୁନି ବ୍ୟାସଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଅରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଭଳି, ବନ୍ଦନା କଲେ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ହାତ ଜୋଡି ନିକଟରେ ଉଭେ ହେଲେ। ଋଷିମାନେ ସୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଆଦର ସହିତ ଦେଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ତୁମର ତପ, ଅଧ୍ୟୟନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ କିଛି କମିଗଲାକି?" ଏହା ପରେ, ସୂତଙ୍କୁ ଉଚିତ ହେବ — ସେମାନେଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ କଥା କହିବା। ଋଷିମାନେର ଶୁଣିବା ଇଚ୍ଛା ଜାଗୃତ ହୋଇଛି; ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବିଷ୍ଣୁ କୂର୍ମ ରୂପରେ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ସେହି କଥା ଏଠାରେ ପୁନଃ କହାଯିବ। ସୂତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ କଥା କହିଲେ। ଯାହା ସେ ନିଜେ ସନତ୍କୁମାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ଅଙ୍ଗିରା, ରୁଦ୍ର ସହିତ, ଭୃଗୁ — ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁକ୍ର, ବସିଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ମନ ନିୟମିତ ମୁନିମାନେ — ସେମାନେ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମରେ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ନର ସହିତ, ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଯୋଗୀମାନେ, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇ, ଯୋଗର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ତାଙ୍କର ତପ, ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତି ଓ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ମନୁମାନେ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଦର୍ଶ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।