ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୃପାରେ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ମହାର୍ଷି ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ବେଦମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥାପନାକାରୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସଦେବ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୈଳକୁ ଚତୁର୍ଥ ଭାବେ ଏବଂ ମୋତେ ପଞ୍ଚମ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସ ମହାର୍ଷି ବୈଶମ୍ପାୟନଙ୍କୁ ଯଜୁର୍ବେଦର ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ମୋତେ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣମାନେ ପାଠ କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଚାରିପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞିକ ପ୍ରଥା ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା, ସେଉଁଠି ସେ ନିଜେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ସେ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଗାତୃ ପ୍ରଥା ସ୍ଥାପନା କଲେ, ଏବଂ ଅଥର୍ବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପ୍ରଥାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ। ଯଜୁର୍ବେଦରେ ଯଜୁସ୍ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ସାମବେଦରେ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ବିଭାଜନ କରିଦେଲେ। ସେ ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ଏକ ଶତ ଶାଖାରେ ବିଭାଜନ କଲେ, ଏବଂ ଅଥର୍ବବେଦକୁ ନଉଟି ଭାଗରେ ଭାଗ କଲେ। ଏହିପରି, ପୁରାତନ କାଳରୁ ଏହି ଚାରି ଭାଗର ଏକ ବେଦ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ଏହି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଉଭୟ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ, ଯିଏ ଅମର ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ୟୋତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦ। ବେଦରେ ଯାହା ଜାଣିବାକୁ ଉଚିତ, ତାହା ବେଦରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଋଷି ଜାଣନ୍ତି। ସେ ଏକାଠାରେ ବେଦ ଏବଂ ବେଦର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ; ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ। ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବ୍ୟାସ ମହାର୍ଷି ବେଦ ଭିତରେ ଯାହା ନାହିଁ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି। ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ବର୍ତ୍ତମାନ କଳିଯୁଗରେ ମହାଦେବଙ୍କର ଅବତାର ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସେ ନାମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଜଟାଧାରୀ ହୋଇ, ଅପାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ। ସେହି ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ଏହି ଅବତାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୋକାକ୍ଷିରଥ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସପ୍ତମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଥିଲେ। ଦଶମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଭୃଗୁ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଗ୍ର, ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ପରିଗଣିତ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ବେଦମୁଖ୍ୟ ଗୌତମ ଏବଂ ଏହା ପରେ ଅନ୍ୟ ଅବତାରମାନେ ଆସିଥିଲେ। ଏହି କ୍ରମରେ ଜଟାମାଳୀ, ଅଟ୍ଟହାସ, ଦାରୁକ ଏବଂ ଲାଙ୍ଗଳୀ; ପରେ ସହିଷ୍ଣୁ, ସୋମଶର୍ମନ ଏବଂ ଶେଷରେ ପ୍ରଭୁ ନକୁଳୀଶ। କାୟାବତାର ତୀର୍ଥରେ ଦେବେଶ ନକୁଳୀଶ୍ୱର ଭାବେ ପୂଜିତ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷି ହୋଇଥିଲେ। ମୁଁ ଏହାମାନଙ୍କୁ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବେ କହିବି—ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେମାନେ ହେଲେ—ବିକେଶ, ବିଶୋକ, ବିଶାପ, ଏବଂ ଶାପନାଶନ; ସନ, ସନାତନ, ମୁକାର, ସନନ୍ଦନ; ସୁଧାମା, ବିରଜା, ଏବଂ ଶଂଖପାତ୍ରଜ; କପିଲ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ, ପଞ୍ଚଶିଖ ଋଷି; ବଳବନ୍ଧୁ, ନିରାମିତ୍ର, କେତୁଶୃଙ୍ଗ, ଏବଂ ତପୋଧନ; ସର୍ବଜ୍ଞ, ସମବୁଦ୍ଧି, ସାଧ୍ୟ, ଏବଂ ସତ୍ୟ; ଅତ୍ରି, ଉଗ୍ର, ଶ୍ରବଣ, ଏବଂ ଶ୍ରବିଷ୍ଠକ; କଶ୍ୟପ, ଉଶନା, ଚ୍ୟବନ, ବୃହସ୍ପତି; ବଚଶ୍ରବାସ, ସୁପିକ, ଶ୍ୟାବଶ୍ୱ, ସପଥିଶ୍ୱର; ସୁମନ୍ତୁ, ବର୍ଚ୍ଚରୀ, କବନ୍ଧ, କୁଶିକନ୍ଧର; ଭଲ୍ଲପି, ମଧୁପିଙ୍ଗ, ଶ୍ୱେତକେତୁ, ତପୋନିଧି; ଶାଳିହୋତ୍ର, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ, ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଶରଦ୍ବସୁ; ଉଲୂକ, ବିଦ୍ୟୁତ୍, ଶଦ୍ବଳ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱଳାୟନ। ଏହିପରି, ମହାଦେବଙ୍କ ଅବତାର ଓ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମହିମା ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହିଛି।