ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଓ ସେଇ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତମ ନିବାସ ଭାବେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉତ୍ତରିଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁ ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଚମକୁଥିବା ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଚେଷ୍ଟରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ। ସେମାନଙ୍କର ରଶ୍ମି ତାଙ୍କର ନିଜ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଓ ସେମାନେ ମହାଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ଏଠି ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଥିବା। ଏଠି ଏକ ନଗର ଅଛି, ଯାହା ନାରାୟଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯେଉଁଠି ବ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି। ଏହି ନଗର ଅନେକ ମହଳ ଓ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗ ତୋରଣ ଦ୍ୱାରା ଘିରା। ଏଠି ଶୁଭ୍ର ଶୟନ ବିଚ୍ଛା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ନଗର ଚାରିପାଖରେ ହିରା ଓ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ତଳାଘାଟ ଅଛି; ଚାରିପାଖରେ ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବୀଣା ଓ ବାଂଶୀର ସଙ୍ଗୀତ ତରଙ୍ଗିତ। ଏହି ନଗରରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଅଛି, ଏହା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ। ଏଠି ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ଅନେକ ଚାନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଦ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ଗୁଣ୍ଡ ଶବ୍ଦରେ ଶୋଭିତ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ ଓ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ତନୁ ଶିଳ୍ପିତ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଓ ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଭାଷଣରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗରେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଦିବ୍ୟ ରସ ଓ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ। ଏହି ନଗର ଅନେକ ଶୁଭ୍ର ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ନଗରର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ଅଛି, ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏଠି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ହରି, ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ ଶୟାନ। ସେ ନିଜ ଆନନ୍ଦର ଅମୃତ ପାନ କରୁଛନ୍ତି, ତିନି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉତ୍ତରିଣ। ସେଠି ସେ ଦୁଇ ପାଦ ଦୁଗ୍ଧ ସାଗରର କନ୍ୟା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରିଥିବା, ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ତର ନିବେଦନ କରି, ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କ ଅମୃତ ପାନ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂଜନୀୟ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏତିକି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଉଛି; ଏହି ନାରାୟଣ ନଗର ପ୍ରକୃତ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନ। ଏଠି ଦୀପ୍ତିମାନ ନାରାୟଣ ଶୟାନ, ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୋହିତ। ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଏହିଠାରେ ଆସି ମିଶିଯାନ୍ତି; ତିନି ଏକମାତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ଦୁଗ୍ଧ ସାଗର ଉପରେ ଏକ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଯାହା ଏକ ମହାପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଘିରା। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଅତି ବିଶାଳ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଲାକାର। ଏଠି ଏକ ମହାପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ଦୁଇଘାଟିରେ ବିଭକ୍ତ। ଏଠି ମହାବୀତ ଏବଂ ଧାତକୀ ଦେଶ ପରିଚିତ। ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ଏକ ବିଶାଳ ନ୍ୟାଗ୍ରୋଧ ଗଛ ଅଛି, ଯାହା ଅମରମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏଠି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିବ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିବାସ ଅଛି। ସେ ଥିବା ପ୍ରଭୁ କଳା ଓ ପିତାମ୍ବର, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ଆସକ୍ତି ଓ ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ। ଏଠି କୁଳ ଓ ଆଶ୍ରମର କୃତ୍ୟ ନାହିଁ, ନଦୀ ଓ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଚାରିପାଖରେ ମଧୁର ଜଳର ସାଗର ଅଛି। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଶ ଦ୍ୱୀପ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଚୌଡ଼ା, ଏହି ଦେଶ ପୂରାପ୍ରଶ୍ଥ ଶିଳା ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଯାହା ଦିବ୍ୟ ଓ ଅଦିବ୍ୟ, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଲୋକାଲୋକ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ଲୋକାଲୋକ ପର୍ବତର ଏତିକି ବିସ୍ତାର। ଏହି ପର୍ବତକୁ ଚାରିପାଖରେ ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ଏକ ଦ୍ୱିପ ପରି ଘିରି ରହିଛି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ଅନ୍ତରେ ଅମ୍ରୁତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଭୂତିର ଚିତ୍ରଣ ରହିଛି, ଯାହା ମନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦିବ୍ୟତା ଓ ଅନନ୍ୟ ଶାନ୍ତିରେ ନେଇଯାଏ।