ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ, ସନନ୍ଦନ ଆଦି ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଋଷିମାନେ ବସିଛନ୍ତି। ସେଠାରୁ କିଛି ଦୂରରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସମ୍ମାନିତ ଋଷି କର୍ଦମା ବସିଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଧାନ, ସନତ୍କୁମାର ମଧ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି। ଏଠି ଶୁଦ୍ଧ ହ୍ରଦ, ନଦୀ, ଦେବମାନଙ୍କର ନିବାସ ଅଛି। ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଶ୍ରମ ଏତେ ଅଛି, ଯେ ମୁଁ ଗଣନା କରିପାରିବିନାହିଁ। ଏହି ସବୁ ବିବରଣୀ ଦିଆଯିବାକୁ ଶତବର୍ଷ ଲାଗିଥାଏ, ତଥାପି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିପାରିବିନାହିଁ। ଏହି ଲବଣ ମହାସାଗରକୁ ଘେରି ଥିବା ପ୍ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି। ଏଠିର ପାହାଡ ଶିଧା ଓ ଉଚ୍ଚ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ସପ୍ତମ ପାହାଡ, ବୈଭ୍ରାଜ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ। ଏଠି ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସାକ୍ଷୀ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି କେବେ କୃତ୍ୟଦୁଷ୍ଟ ମାନେ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସଦା ପିତାମହଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ସେମାନେ ନାମରେ ଅମର ଓ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠି ଏହି ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ନୁହଁନ୍ତି। ପ୍ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱୀପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ସହିତ ଏକତା, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସମାନ ଲୋକ ଅଛି। ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତି, ରୋଗ ନାହିଁ। ଏହି ଚିନିର ରସ ମହାସାଗରକୁ ଘେରି ଥିବା ଶାଲ୍ମଳି ଦ୍ୱୀପ ଅଛି। ସେଠି ସାତଟି ସିଧା ଓ ଭଲ ଯୋଡି ନଦୀ ଅଛି। ଦ୍ରୋଣ, କଙ୍କ, ମହିଷ, କକୁଦ୍ବାନ—ଏହି ସାତଟି ପାହାଡ। ନିବୃତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠି କୌଣସି ଯୁଗ ବିଭାଗ ନାହିଁ, ଲୋକମାନେ ରୋଗ ନାହିଁ ଥିବା ଜୀବନ ଜୀବନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକତା, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସମାନ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ବୈଶ୍ୟମାନେ ହଳଦିଆ, ଶୂଦ୍ରମାନେ କଳା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଚୁତ୍। ମଦ୍ୟ ମହାସାଗରକୁ ଘେରି କୁଶ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି। କୁଶେଶୟ, ହରି, ମନ୍ଦରା—ଏହି ସାତଟି ପାହାଡ। ବିଦ୍ୟୁଦ୍, ଅମ୍ଭା, ମହୀ—ଏଠିର ଜଳବହି ନଦୀ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଦେବମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ବୈଶ୍ୟମାନେ ସ୍ନେହ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଣ୍ଡେହ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସମସ୍ତେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ନିୟୋଜିତ। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକତା, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସମାନ ଲୋକ ଅଛି। ଏହି ପରେ, ଘୀର ମହାସାଗରକୁ ଘେରି କ୍ରୌଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି। ସେଠି ସପ୍ତମ ପାହାଡ ଡୁନ୍ଦୁଭିସ୍ବନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୁଖ୍ୟ ନଦୀ କ୍ୟାତି ଓ ପୁଣ୍ଡରୀକ। ଦ୍ୱିଜମାନେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଏଠି ବସିଛନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପାଠ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସମାନ ଲୋକ ଓ ସମୀପତା ପାଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପରେ, ଦହିର ମହାସାଗରକୁ ଘେରି ଶାକ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି। ଏଠି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାହାଡ ଅମ୍ବିକେୟ ଓ କେଶରୀ ଅଛି।