ପାର୍ବତୀଙ୍କର ପୂଜାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଶ୍ରୀପରମେଶ୍ୱର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅମରାବତୀ ନାମକ ଏକ ଅତି ଶ୍ରୀମୟ ନଗର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ଆଭାରେ ଭରିଥିବା। ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଦେବତା ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଉଁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଗର ଅଛି, ଯାହାକୁ ତେଜୋବତୀ କୁହାଯାଏ। ଏଠା ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା, ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ବସନ୍ତି, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦାନବମାନେ ଅଭିଗମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଉଁପରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଗର ଅଛି, ସଂୟମନୀ ନାମରେ, ଯାହାକୁ ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ଏଠି ସତ୍ୟ ଉପରେ ଅଟଳ ଲୋକମାନେ, ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ବସନ୍ତି। ଏଉଁପରେ ରକ୍ଷୋବତୀ ନାମକ ଏକ ନଗର ଅଛି, ଯାହା ଚାରିପାଖରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି। ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଓ ତମୋଗୁଣରେ ଅନୁରକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏଠିକୁ ଯାନ୍ତି। ଏଉଁପରେ ଏକ ପବିତ୍ର ନଗର ଅଛି, ଶୁଦ୍ଧବତୀ ନାମରେ, ଯାହା ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଠିକୁ ସେମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିରନ୍ତର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରନ୍ତି ଓ ଧୈର୍ୟ ଧରିଥିବା। ଏଉଁପରେ ଗନ୍ଧବତୀ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ନଗର ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଭଞ୍ଜନ ନିବାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରାଣାୟାମରେ ନିପୁଣ ଲୋକମାନେ ଏହି ନିତ୍ୟ ଓ ଅମର ନିବାସ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଉଁପରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମୟ ନଗର ଅଛି, କାନ୍ତିମତୀ ନାମରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୋମ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି, ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଉଁପରେ ଏକ ପବିତ୍ର ନଗର ଅଛି, ଯଶୋବତୀ ନାମରେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପ୍ରାପ୍ୟ। ଏଠି ବଳଶାଳୀ ଦେବସେନାପତି ସେବକମାନେ ସହିତ ବସନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏଠିକୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବ ଶିବ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ନଗର ଚାରିପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଆକାଶରୁ ଅବତରିଛି। ଏହି ଗଙ୍ଗାର ନାମ ହେଉଛି—ସୀତା, ଅଳକାନନ୍ଦା, ସୁଚକ୍ଷୁର ଓ ଭଦ୍ରନାମି। ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥାଏ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର କେତୁମାଳ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଉତ୍ତର ଦିଗର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଏହି ଗଙ୍ଗା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଏହି ଦୁଇ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ମଧ୍ୟ କୋଷ ରୂପରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ବିଶ୍ୱପଦ୍ମର ପାଖୁଡ଼ି ଚାରିପାଖରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ପର୍ବତମାନେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ। ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ନୀଳ ଓ ନିଷଧ ନାମକ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଅସୀ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଅଛନ୍ତି। ଏମିତି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମେରୁ ପାଖରେ ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ପର୍ବତ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଏକାପାଖି ବିସ୍ତାରିତ ଅଛନ୍ତି, ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ସମୁଦ୍ର ଅଛି। ମେରୁର ଚାରିପାଖରେ ଜଠର ଓ ଅନ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏଉଁପରେ ଏଠିର ନାରୀମାନେ ପଦ୍ମପାଖୁଡ଼ି ଭଳି ଦୀପ୍ତିମୟ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ଆମ୍ର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ବଟ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ଭୋଗ କରି ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅନ୍ତି। ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଭଳି ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। କୁରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶ୍ୟାମ ଚମଡ଼ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୁଧ ଭୋଗ କରିବାରେ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱୀପରେ ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ମହାଦେବ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ପ୍ଲକ୍ଷ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି। ସେମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ମନ ରଖି, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।