ଏହିପରି ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ରହିଛି—ଧାତି ଏବଂ କିଶ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଥିଲେ। ଧାତିଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଧାତକୀଖଣ୍ଡ କୁହାଯାଏ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କୁସୁମୋତ୍ତର, ତାପରେ ମୋଦାକୀ, ଏବଂ ସପ୍ତମ ହେଉଛନ୍ତି ମହାଦ୍ରୁମ। କୁମାରଙ୍କ ତୃତୀୟ ପୁଅ ସୁକୁମାର ନାମରେ ପରିଚିତ। ଷଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କୁ ମୋଦାକ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସପ୍ତମ ହେଉଛନ୍ତି ମହାବୃକ୍ଷ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଦକ୍ଷ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରସନ୍ନକର। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମରେ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପରେ ଶୁଭ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି। ଷଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କୁ ପ୍ରଭାକାର ଓ ସପ୍ତମଙ୍କୁ କପିଳ କୁହାଯାଏ। ଏହି ସପ୍ତ ପୁଅ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଗଣନା କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବୈଦ୍ୟୁତ, ମାନସ ଏବଂ ସପ୍ତମ ସୁପ୍ରଭା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଆନନ୍ଦ, ଶିବ, କ୍ଷେମକ ଏବଂ ଧ୍ରୁବ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏଇପରି, ବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଆଶ୍ରମ ନିୟମାନୁସାରେ ନିଜ କର୍ମ କଲେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ, ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଉଁ, ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ନାମ ଶୁଣ। ସେମାନେ ହେଲେ ରମ୍ୟ, ହିରଣ୍ୟବାନ, କୁରୁ, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, କେତୁମାଳ ଏବଂ ହଳକ। ସେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଉଁ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ହେମକୂଟ ଜମି କିମ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ମେରୁ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟଭାଗ ଇଲାବୃତକୁ ଦେଇଥିଲେ। ଉତ୍ତର ଭୂମି ଯାହା ଶ୍ୱେତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାହା ହିରଣ୍ୟବତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଗନ୍ଧମାଦନ ଭୂମି କେତୁମାଳଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରପଞ୍ଚର କଠିନତା ବୁଝି ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମାରୁଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲେ ଋଷଭ। ସେ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ ନିୟମାନୁସାରେ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଜ୍ଞାନ ଯୋଗରେ ଲିନ ହୋଇ, ସେ ପଶୁପତିଙ୍କ ମହାଭକ୍ତ ହେଲେ। ସୁମତିଙ୍କୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁଅ ହେଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ପ୍ରତିହର୍ତ୍ତା ମିଳିଲେ। ପ୍ରତିହର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କୁ ରକ୍ତ, ରକ୍ତଙ୍କୁ ଗୟା ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ହେଲେ। ଟ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଟ୍ୱଷ୍ଟା ପୁଅ ଏବଂ ରଜସଙ୍କୁ ବିରାଜ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱଜ୍ୟୋତି ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁଦଳନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀର ଭୋଗ କରିଥିଲେ। ଏହି ତିନି ଲୋକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିସ୍ତାର ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହିବା ଅସମ୍ଭବ। ଜନଲୋକ, ତପୋଲୋକ ଏବଂ ସତ୍ୟଲୋକ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରାଣରେ ଭୂର୍ଲୋକର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଭୂବର୍ଲୋକ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳର ସମାନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥାଏ। ସ୍ୱର୍ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅଛି, ଏଠାରେ ବାୟୁଙ୍କ ଅନେକ ନାଳି ଅଛି। ସମ୍ବହ, ବିବହ ଏବଂ ସେଉଁଠାରେ ପରାବହ ଅଛି। ପୃଥିବୀଠାରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଦୂରରେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ଦୂରତାରେ ତାରାମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ସେଉଁଠାରେ ବୁଧ ଗ୍ରହ ଏବଂ ଉଶନାସ୍ ମଧ୍ୟ ଏଇ ଦୂରତାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ଅମୃତ ରୂପେ ଅନୁସୃତ ଅଛି।