ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ କହାଯାଏ—ଏକ ଜନ ଯେଉଁଠାରେ ଅପାର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ, ସେ ପୁନି ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ପରି ଅନେକ ଜନ୍ମର ଫଳରେ, ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସେଉଁଠାରେ ରହିଥାଏ। ତା’ପରେ, ରାଜା, ସେଉଁଠାରୁ ପତିତ ହେଲେ, ଏକ ଶ୍ରୀମନ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ପୁନି ଏକ ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏପରି ଭାବରେ ଅପାର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ପୁନି ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଠାରେ ଏହି ମଧୁର ଫଳ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କଥା ହେଉଛି, ଯାହା ପକ୍ଷୀମାନେ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠାରୁ ପତିତ ହେଲେ, ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ପୁନି ଅପାର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ପୁନି ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଋଣପ୍ରମୋଚନ ନାମକ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ। ଏଠାରେ ଯିଏ ଯାଏ, ସେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଋଣମୁକ୍ତ ରହିଥାଏ। ଏହିପରି ଅନେକ ପୁଣ୍ୟବାନ ଲୋକମାନେ ଯମୁନା ନଦୀ ପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରୁ କେବଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ମାତ୍ରେ ମହାପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଯିଏ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ପରେ ଦେହ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଧର୍ମରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏହି ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପ୍ରୟାଗରେ ବିରାଜିତ। ସ୍ଵର୍ଗ ଭୂମି ଏବଂ ଆକାଶରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜାଗାକୁ ଜାହ୍ନବୀ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ଏହା ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଜାଣିବା। ବଟବୃକ୍ଷର ଇଶ୍ୱର ସଦା ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି—ଏହିଠାରେ ତୀର୍ଥ, ଏହିଠାରେ ତପୋବନ। ଏହି କଥାକୁ ଜଣେ ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଭକ୍ତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ କାନରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା ପବିତ୍ର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପାପନାଶକ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମମୟ। ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ଏଠାରେ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଏ। ସେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଏହିପରି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କର, ହେ କୌରବ, ଏବଂ ମନକୁ କୁଟିଲ କରନି। ଏହିପରି ପୃଥିବୀରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଥିବା ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଓହ୍ଲାଇଦେଲେ। ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ପରେ ଋଷି ସମସ୍ତ କଥା କହି ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯିବା ଯାଏ। ଏହାପରେ ସୂତ ଉତ୍ତରଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏବେ ଆମେ ଏହି ତିନି ଲୋକର ଗୋଳ ଆକୃତି ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଅଟବୀ, ନଦୀ, ସୂର୍ୟ ଓ ଗ୍ରହମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ଏହି ବିଷୟରେ କଥା ହେଉ। ହେ ସୂତ, ରାଜାମାନେ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଦିଅ। ଅପାର ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯେଉଁ କଥା ଜ୍ଞାନୀ କହିଥିଲେ— ସେ ଦଶପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ। ମେଧା, ମେଧାତିଥି, ହବ୍ୟ, ସବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର। ସେମାନେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦାନରେ ରୁଚି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କରୁଣାମୟ। ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିବା, ସେମାନେ ରାଜ୍ୟ ମନେ ରଖିନଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି କଲେ। ଭଳି ଭାବରେ ଭାପୁଷ୍ମତଙ୍କୁ ଶାଲ୍ମଳଦ୍ୱୀପର ରାଜା କଲେ। ତେଣୁ ଦ୍ୟୁତିମତଙ୍କୁ କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପର ରାଜା କଲେ। ଏବଂ ସବନଙ୍କୁ ପୁଷ୍କରଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି କଲେ, ସେ ପ୍ରଜାପତି ଭାବରେ ସେଠାରେ ଅଧିପତି ହେଲେ। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ, ତୀର୍ଥ, ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କ ଅନୁଗତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ।