ସେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ତୁମେ କିଏ? କେଉଁ ଦେଶରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?” ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରିବାରଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘିରି ଥିଲେ, ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସାଧୁକାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ନ୍ୟୂନତମ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିନଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ ସେ କହିଲେ—“ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଯିଏକି କାଶୀରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ସେଠି ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପ୍ରଣାମ ପାଇଥିଲି। ମୁଁ କେବେ ମୃତ୍ୟୁର ଦୟାନିଠୁ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖିନଥିଲି, ମୁଁ ଏବେ ତିବ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ; କଣ କଲେ ଭଲ, କଣ କଲେ ଖରାପ, ମୋତେ ଜଣା ନାହିଁ। ମୋ ପାଇଁ ଯାହା ଉପକୃତିକର, ତୁମେ ସେହି କାମ କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଶରଣଗତ ହୋଇଛି, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମପରି ଧର୍ମିକ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ପୁନି ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପ୍ରଣାମ ପାଇଲାପରେ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମପରି ଅନ୍ୟ କିଏ ଅଛି? ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖମୟ ଜନ୍ମକୁ ଶୀଘ୍ର ଛାଡ଼ିପାରିବି।” ଏହିପରି ଚିନ୍ତାରେ ସେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କଲେ। ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେଖନ୍ତି, ସେପରି ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ତିନୋଟି ବେଦର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ରୁଦ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଜଟାଧାରୀକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ତୁତି କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ପିତାମ୍ବର ଘୋଡ଼ାରେ ଅସୀନ—ଏହିପରି ମହାମୁନି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମମୟ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭର ନାଥ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମୁଁ ସେହିଁ ନାଥଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କରେ। ପ୍ରଣାମ କରିବି, କାରଣ ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ତୁମର ଅସୀମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପକୁ ମୁଁ ଶରଣାଗତ। ସ୍ୱୟଂଭୂ, ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଉଛି। ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେଠିକୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରେ। ତୁମର ସ୍ୱରୂପ ଅସୀମ କାଳ, ମୁଁ ପିନାକଧାରୀ ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଉଛି। ଏହିପରି କହି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଶରୀର ଠିଆ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ‘ଓମ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଜ୍ଞାନ, ଆନନ୍ଦ, ଅଦ୍ୱିତୀୟତା—ଏହା ଅନେକ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲେ, ଓ ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ହୋଇଗଲା। କିଏ ଜାଣିପାରିବ? ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରମିତ। ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟତା ପାଇଥାଏ। ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଯୋଗକୁ ଅନୁଭବ କରେ। ଆମେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛୁ। ଏଠି ସେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ରହିଲେ। ଏଭଳି ବର୍ଷ ପରେ, ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳର ନଦୀକୁ ଦେଖି ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଭକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ମନ ନେଇ, ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ସ ଭବଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପରେ ପୂଜା କଲେ। ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ରୁଦ୍ର, ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।