ଏକଥା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ, ବୁଝିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ନିଜେ ଏହି ବିଷୟରେ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ଏକ ଏକାକୀ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନିତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି, ଶୟାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲି। ମୁଁ ହଜାର ହାତ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ, ନିଜ ଆତ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ପୁରାତନ ଏହି ମୁଁ ଶୟାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲି। ମୋର ଦେହ କୋଟି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଏକ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଚମକରେ ଆବୃତ। ଏହି ସମୟରେ, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଦେବତା, ଯିଏ ଋଗ୍, ଯଜୁର ଓ ସାମ ବେଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ହସୁଥିବା, କଥା କହିଲେ—“ମୁଁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ପ୍ରଜାପିତା। ମୁଁ ପ୍ରପଞ୍ଚର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପୁନଃପୁନଃ ଏହାର ବିନାଶକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ।" ଏହି ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଶିବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଉଚ୍ଚତମ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲା—ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅକ୍ଷୟ, ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା କ୍ଷୟ ନାହିଁ, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ କିମ୍ବା ଶେଷ ନାହିଁ। ଏହାର ଶେଷ କୁ ଜାଣିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ମୁଁ ଅଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ଉପରକୁ ଯାଇଥିଲି। ଏକ ଶତବର୍ଷ ଧରି ଖୋଜିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମୁଁ ପ୍ରଜାପିତା ଏହାର ଶେଷ କୁ ଜାଣିପାରିଲି ନାହିଁ। ଶିବଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲୁ। ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଉଚ୍ଚତମ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଲୁ। ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ଶାନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମର ଅବତାର, ଯାହାଙ୍କର ରୂପ ହେଉଛି ଲିଙ୍ଗ। ଏହି ଶିବଙ୍କୁ ଆଠବାର ନମସ୍କାର କରାଯାଇଲା—ଶାନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମର ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଅବତାର। ଉଚ୍ଚତମ ଦେବତା, ମହାଯୋଗୀ, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ତାଙ୍କର ହଜାର ହାତ ଓ ପାଦ ଅଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ। ତିନିଁ ନାଗକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ବିଜୁଳି ମେଘର ଢୋଲ ଭଳି ଗୁଞ୍ଜିଉଛି। "ମୋତେ ଦେଖ, ମୁଁ ମହାଦେବ; ସମସ୍ତ ଭୟ ଦୂର କର," ଶିବ କହିଲେ। ତାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ, ସଂରକ୍ଷକ; ହୃଦୟରେ ଅଛନ୍ତି ହରା। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ଶିବ ଦୟାପରାୟଣ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖି, ନାରାୟଣ ଓ ପିତାମହ କହିଲେ—"ହେ ମହାଦେବ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମ୍ହାର ପ୍ରେମ ଏକାଗ୍ର ଓ ଅଚଳ ରହୁ।" ମହାଦେବ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଓ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ, ମୋତେ କହିଲେ—"ଶିଶୁ, ଶିଶୁ, ହେ ହରି, ସମସ୍ତ ବ୍ୟସ୍ତ ଓ ଅବ୍ୟସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କର।" ତିନିଁ ନିର୍ଗୁଣ ଓ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ତଥାପି ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର ଗୁଣ ରହିଛି। ଏହି ଧନ୍ୟ ଶିବ, ତୁମର ପୁତ୍ର ହେବେ, ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ। ମୁଁ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି, ତୁମର ପୁତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେବି। ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଦେବତା ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ହେ ବ୍ରହ୍ମନ, ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ବ୍ରହ୍ମର ଉଚ୍ଚତମ ରୂପ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୀମାନେ ମାତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ନୁହେଁ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦେଖିପାରିବା ଏହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମାତ୍ର ପାରନ୍ତି। ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।