ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ନିମ୍ନାର୍ଥୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ହସ୍ତ ଜୋଡି ରବିଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଋଷିମାନେ, ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ପରେ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲିଙ୍ଗରେ ବସିଥିବା ଭୂତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଖାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହି, ଶୁଭ ପୁରାଣ କଥାରେ ଲିନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ହସିକରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ—“ତୁମେ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଛ, ଯୋଗୀମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ଭୂମିର ଭାର ହଟାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ମୋ ପୁଅମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ହସିକରି କହିଲେ—‘ତଥାପି, ମୁଁ ନିର୍ମଳ ଦେବ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବଙ୍କୁ ଜାଣି, ମୁଁ ପୂଜା କରେ। ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ୱରୂପର ମୂଳ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ। ଏପରି, ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ, ମୁଁ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଆତ୍ମାର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ। ମହାଜ୍ଞାନୀ, ଆମେ ଦୁଇଜଣା ମଧ୍ୟରେ କିଛି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ—ଏହି ହେଉଛି ବେଦର ନିଷ୍କର୍ଷ। ଲିଙ୍ଗରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା, ସମ୍ମାନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗଭୀର ବିଷୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ତୁମେ, ବିଶାଳ ନୟନ ଥିବା କୃଷ୍ଣ, ମୋତେ କହ। ବେଦମାନେ ମହାପ୍ରଭୁ, ଅବିନାଶୀ ଦେବ, ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଗୃତ କରିବା ପାଇଁ ଶିବ ମୋତେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଚାଲ, ଆମେ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା। ବୁଝିବା ପାଇଁ, କୃଷ୍ଣ, ଏବେ ତୁମେ ନିଜେ କଥା କହ।" ତା ଏକମାତ୍ର ସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ଶାଶ୍ୱତ ଭାବରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରି ଶୟନ କରୁଥିଲେ। ହଜାର ଭୁଜା ଧାରଣ କରି, ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଏହି ପୁରାତନ ପ୍ରଭୁ ଶୟନ କରୁଥିଲେ। ମିଳିଅଛି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ, ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ। ନୀଳକଣ୍ଠ ଦେବ, ଯାହାକୁ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ବେଦ ଗାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଥିଲା। ଏପରି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ତେଜରେ, ହସିକରି କହିଲେ—“ମୁଁ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂଭୁ, ପିତାମହ। ମୁଁ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଏବଂ ପୁନି ପୁନି ତାହାକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏହି ବୁଝିବା ପାଇଁ, ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗ କ୍ଷୟ-ବୃଦ୍ଧିର ଉପରେ ନୁହେଁ, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ନାହିଁ। ମୁଁ ଅଜ, ତାହାର ଶେଷ ଜାଣିବାକୁ ଉପରକୁ ଯାଇଥିଲି। ଶତବର୍ଷ ଖୋଜିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପିତାମହ ତାହାର ଶେଷ ଜାଣିପାରିଲି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ, ଆମେ ଦୁଇଜଣା ଜଗତ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲୁ। ହସ୍ତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ଉଚ୍ଚତମ ଶଂଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲୁ। “ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ—ସାନ୍ତ ଅଟୁଟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ—ସାନ୍ତ ଅଟୁଟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ—ସାନ୍ତ ଅଟୁଟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ—ସାନ୍ତ ଅଟୁଟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ—ସାନ୍ତ ଅଟୁଟ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ।