ନାରାୟଣ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ମହିମା ଓ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ବିୟୋଗରେ ଲୋକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷଣ୍ଣ ଓ ଭୟଭୀତ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ତେଣୁ କୃଷ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ହିମବତ୍ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ପରେ ସେ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଦ୍ୱାରକାରେ ଆସି, ଭୟ ପ୍ରସାର କରିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଏକ ବିଶାଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଦ୍ୱାରକା ନଗରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ। କୈଳାସ ଶିଖରରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯାଇ, "ହେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହରି କେଉଁଠି ବସିଛନ୍ତି?" ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ଆଜି ମହାଯୋଗୀ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏଠାରେ ଆସିଛି," ବୋଲି ଉତ୍ତର ମିଳିଲା। ହେ ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ଶିଖର କୈଳାସ ପର୍ବତ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଗତି କରୁଥିବା ମହାପୁରୁଷ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗବାନ ହରି, ଗୋବିନ୍ଦ ଏକ ଶୋଭାମୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମହାଦେବଙ୍କ ସମସ୍ତ ଗଣ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରକାରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ହରିଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତାପରେ ହରିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ନଗରକୁ ଫେରିଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ମଧୁସୂଦନ ମଧୁର ଓ ଅମୃତସ୍ମିତ ବାଣୀରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ। ସଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ଯାଉଥିଲେ। ଗୋବିନ୍ଦ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଅମାବାସ୍ୟାର ରାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତେ ଶୁଭ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ମଧୁର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ନଗରକୁ ଶୋଭିତ କରାଯାଇଥିଲା। ହଜାର ହଜାର ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ହେଉଥିଲା, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଢୋଳର ଧ୍ୱନି ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା। ଯୁବତୀମାନେ ମୃଦୁ ଗୀତ ଗାଇ ଅନନ୍ୟ ଚାରୁତାରେ ଚମକୁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ବସୁଦେବପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ। ମହାଯୋଗୀ ଏକ ଶୋଭାମୟ ସିଂହାସନରେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଘେରାଏ ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ପୁତ୍ରମାନେ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ଦେବୀ ସହିତ ଦେବତା ଯେପରି ଶୋଭିତ, ସେପରି ମାଳା ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦ ଚମକୁଥିଲେ। ପୁରାତନ ମହାମୁନିମାନେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯଥା ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ହରି ଉଠି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ନିଜ ସିଂହାସନ ଦେଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ହରି ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକୁ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଦେବତା, ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ଭୂତେଶ୍ଵରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭସ୍ମ ଭୂଷିତ ଓ ଲିଙ୍ଗରେ ବିରାଜିତ, ସେଉଁଠି ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ। ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଘେରାଏ, ଶୁଭ ପୁରାଣ କଥାରେ ମନ ଲଗାଇଲେ। ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୁନି ହସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ: "ତୁମେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅଛ, ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।" ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ସେ ହସି କହିଲେ: "ତଥାପି ମୁଁ ସନାତନ ଭଗବାନ, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।