ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, ସେଠି ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମୁଁ ଓ ସେ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ—ଏହିପରି ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ରଖନ୍ତି। ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାଭକ୍ତି ଓ ନିଜ ଅନ୍ତରଯାମୀ ଶକ୍ତି ଏଠିରେ ପ୍ରକାଶିତ। ଏହି ସମୟରେ ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ପରେ ହିମାଚଳପତି ତାଙ୍କ ନିଜ ଶିଖର କୈଳାସକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସୁମଧୁର ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ମହେଶ୍ୱର, କେଶବଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ। ସେମାନେ ତା’ପରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ—ସେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବ, ଅପରାଜିତ—ପୂଜା କଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣ ମୁକୁଟ୍ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା। ପଦ ଓ ନୟନ କମଳ ସଦୃଶ, ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ, ଶୁଭ ଦାତା କୃଷ୍ଣ ଦେବମାଳିକା ମଧ୍ୟରେ ଚାରିପାଖି ଉଜ୍ୱଳ ରୂପେ ଚର୍ଯ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ସେହି ପର୍ବତ ଗୁହାମାନେ ଭିତରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲା। ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେଇ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି ମନୋମୁଗ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କରିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ଓ ଅଂଶୁକ ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ କମ୍ପିତ ହେଲେ। ଦେବକୀନନ୍ଦନଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳାମାନେ କାମନାରେ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ। କିଏ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତାଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଦେଖି ତାହାର ଅମୃତ ମଧୁରତା ଅନୁଭବ କଲେ। କାମନାମୟା ମହିଳାମାନେ, ଏହି ଜଗତର ଅଳଙ୍କାର ମାଧବଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ନିଜେ ଓ ମାଧବଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କଲେ। ମୃଗନୟନୀ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ କମଳମୁଖକୁ ଚୁମ୍ବନ କରିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେବଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ। କୃଷ୍ଣ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେମାନଙ୍କ ଇଛା ପୂରଣ କଲେ। ତେଣୁ ଗୌରବମୟ ନାରାୟଣ ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ସମ୍ସାରକୁ ମୋହିତ କରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଏହି ଅନ୍ୟୋନ୍ୟତାରେ ଲୋକମାନେ ବିୟୋଗରେ ବିଷଣ୍ଣ ଓ ଭୟାନ୍ବିତ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ହିମବତ୍ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ପରେ ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ, ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆସି ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରି ଦ୍ୱାରକା ନଗରକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। କୈଳାସ ଶିଖରରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ହେ ନାରାୟଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହରି କେଉଁଠି ବସନ୍ତି?” ସେଉଁଠି ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—“ଆଜି ମହାଯୋଗୀ ଆନନ୍ଦରେ ଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏଠିକୁ ଆସିଛି।” ଋଷିମାନେ, ଯିଏ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଗତି କରନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପର୍ବତ କୈଳାସକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହରି, ଗୋବିନ୍ଦ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ମହାଦେବଙ୍କ ସମସ୍ତ ଗଣ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରକା ନଗରର ଘଟଣା ହରିଙ୍କୁ ବିବରଣୀ କଲେ। ତା’ପରେ କୃଷ୍ଣ, ହରିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ। ମଧୁସୂଦନ ସୁମଧୁର ଓ ଅମୃତ ଶବ୍ଦରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଯିଏ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମହାଯୋଗୀମାନେ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଗୋବିନ୍ଦ ଶୀଘ୍ର ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରହୀନ ରାତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ସେମାନେ ଦ୍ୱାରାବତୀ ଦିବ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ନଗରକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ।