ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଭାବରେ ସେଠାରେ ଉଭା ହେଲେ। ସେହି ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ନିଜେ ମୋ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ଆମ ଘରକୁ କେଉଁ କାରଣରେ ଆସିଛନ୍ତି? ବଡ଼ ଯୋଗୀ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କହିଲେ— “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ଆସିଛି, ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଶାରେ। କେଉଁଠି, କେତେ ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ଉମାଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି?” ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଆଗଲା— “ଭକ୍ତି ଓ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା ସହିତ, ଏଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତୁମେ ତପ କର। ଏଠାରେ, ଯେଉଁ ସଂନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଠ କରନ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ରହନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଯୋଗୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ରହି, ବିଭିନ୍ନ ଜୀବମାନେ ସହିତ ଖେଳ କରନ୍ତି। ମହାମୁନି ବସିଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଯୋଗ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଓ ଲୋକଙ୍କ ଲୋକପତିଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ। ସୁରଭି, ଭକ୍ତି ଭରିତ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପୁଆ ପାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ହରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଭୟହୀନ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ହୋଇଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉତ୍ତମ ରଚନା କ୍ଷମତା ପାଇଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରବଚନ କରିଥିଲେ। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ଠିକ୍ ବାର ହଜାର ଶ୍ଲୋକରେ ଅଛି। ଏଠାରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ, ଶାଁଶପାୟନଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ଅନୁସାରେ। ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ। ଶୁକ୍ର, ଯୋଗଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ପୁଆ ଭାବେ ଲାଭ କରାଯାଇଥିଲେ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ଭୟଙ୍କର ଓ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଓ ଯୋଗ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମଳ। ସେଠାରେ, ପ୍ରଭୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ଶିବଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଧରି, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିଥିଲେ। ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର, ଦେବୀ ସହିତ ଆକାଶରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦେବୀ ସହିତ, ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ହଜାର ଉପାନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ଶମ୍ଭୁ, ପ୍ରାଣଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଆଦିଦେବଙ୍କୁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖିଲେ। ସେ ଆଦିପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ହାତରେ ଶଂଖ, ଖଡ଼ଗ ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଜଗତର ଶିକ୍ଷକ, ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସେ କୁମାର, ଅଗ୍ନିଦେବ, ବର୍ଚ୍ଛାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଚିନ୍ତନ କରିଲେ। ଧର୍ମିକମାନେ କହନ୍ତି— “ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ସବୁ କିଛି। ତୁମେ ଦେବ, ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି। ତୁମେ ଦେବ, ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି। ତୁମ ଦୟାରେ, ତୁମ ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ମୁଁ ସଦା ତୁମେ, ସତ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମ ଶୁଭଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖ କରୁଛି। ମହାଦେବ, ନିତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦିଗ୍ବାସା, ଜଟାଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।