ଅନାଦି, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅନନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛି। ସେହି ସମୟରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଏହି ମହାନ୍ ଆତ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ତର୍ପଣ ଓ ଆରାଧନା କଲେ। ସେ ଅପାର ତେଜଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଚିହ୍ନମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଫୁଲ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବାରାଧନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଅଚଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଆକାଂକ୍ଷିତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା, ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ନଗରୀରୁ ଯାଉଥିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫୁଲ ନେଇ, ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଶାନ୍ତ, ଜଟା ଓ ବଲ୍କଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଋଷିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ। ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅତିଥିକୁ ସେ ଉପବେଶ କରାଇଲେ। ଅପ୍ରକାଶିତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ସେଠି ଶିଷ୍ୟ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଏହି ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସେଠି ମୋ ଘରକୁ ସ୍ୱୟଂ ଆସିଛନ୍ତି। ଏପରି ମହାନ୍ ଜନ ଏଠାକୁ କେଉଁ କାରଣରୁ ଆସିଛନ୍ତି? ମହାଯୋଗୀ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କହିଲେ, "ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଭାବି, ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛି। ମୁଁ କେଉଁଠି, କେତେ ସମୟ ପରେ ଉମାପତିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇବି?" ଋଷି କହିଲେ, "ଭକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟା ସହିତ ଏଠି ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟା କର। ଏଠି ଯେଉଁ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଚିନ୍ତନ ଓ ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ଵରଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ରହନ୍ତି। ସେଠି ସେ ବିଭିନ୍ନ ଜୀବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି।" "ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରମ ଜ୍ଞାନ ଓ ସମସ୍ତର ଇଶ୍ଵରଙ୍କ ଦୟା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଭକ୍ତିଶାଳି ସୁରଭି ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ହରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଭୟହୀନ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।" "ସେ ପରମ ଯୋଗ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତିନି ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପଢ଼ାଇଥିଲେ। ହେ ମହାନୁଭାବ, ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଠିକ୍ ୧୨,୦୦୦ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି। ଏଠି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶାଂଶପାୟନଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏହି ଅପୂର୍ବ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ର ରଚିତ ହୋଇଥିଲା।" "ଶୁକ୍ର, ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ, ମହେଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ଵର, ଜଟାଧାରୀ ଓ ଭୟାନକ ରୂପୀ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଓ ଯୋଗ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ କୃତ୍ୟ କ୍ଳେଶରହିତ। ସେଠି ଭଗବାନ୍ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ।" "ତାଙ୍କର ମନ ଶିବରେ ଏକାଗ୍ର କରି, ସେ ଦିନ ରାତି ରୁଦ୍ରମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। ତାପରେ ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ଵର ଦେବୀ ସହିତ ଆକାଶରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦେବୀ ସହିତ ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖିଲେ।" "ଶମ୍ଭୁ, ପ୍ରାଣନାଥଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶଂଖ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଚକ୍ର ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସେ ସଂସାରର ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ, ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ।