ବସୁଦେବଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ଏହାପୂର୍ବରୁ, ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, କଂସ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଋଜୁଦାସ, ଭଦ୍ରଦାସ ଏବଂ କୀର୍ତିମାନ—ଏହି ତିନି ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼—ଏମାନେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ସେ ରାମଙ୍କୁ, ଯିଏ ଜଗତର ନାୟକ, ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ହଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କୁ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବକୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ। ଏମାନେ ଶତାଧିକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ପରେ ହଜାରାଧିକ ପୁଅ ହେଲେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରୁଶ୍ରବା, ଚାରୁୟଶସ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ଶଂଖ ଥିଲେ। ଏହି ପୁଅମାନେ ସମସ୍ତ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶୁଭ ହସ୍ତି ଥିବା ପତ୍ନୀ ଜାମ୍ବବତୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ମହାନ, ମୋତେ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ନାୟକଙ୍କ ପରି ଏକ ପୁଅ ଦିଅ।” ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ତପସ୍ୟାର ଧନ, କୃଷ୍ଣ ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତିନି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରି Rudraଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବରେ ପାଇଲେ। ପୁଅ ପାଇଁ କୃଷ୍ଣ ଭୟାନକ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ତପସ୍ୟାର ମୂଳ। ସେ ନିଜ ମୂଳ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଦିବ୍ୟ ଚେତନାର ସାର ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ସେ ଉପମନ୍ୟୁ ମହାମୁନିଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ମୁନିମାନେଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ। ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଏବଂ ଗଦା ହାତରେ ଧରି, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଦେହରେ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଆଶ୍ରମ ମୁନିମାନେଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ଥିଲା, ଏଠାରେ ବେଦ ଚାନ୍ତ ରବ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ ସ୍ଵଚ୍ଛ, ମଧୁର ଏବଂ ଠଣ୍ଡା ପୋଖରୀ ରହିଥିଲା। ମୁନିମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଏବଂ ମହାତ୍ମାମାନେଙ୍କର ସଭା ଥିଲା। ଏଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଆଶ୍ରମ ନଦୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମନ ବିଷୟରେ କଥା କହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଦୁଃଖରହିତ ଏବଂ ଅଚଳ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ତପସ୍ୱୀ, ବିଦ୍ୱାନ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଏଠାରେ ଶାଶ୍ୱତ ଭାବରେ ବହୁଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲା। ତାପରେ, ମାଧବ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଶବ୍ଦରେ ପୂଜା କଲେ। ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁକୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ ଅପ୍ରକଟ, ଆଦିଦେବ, ମହାମୁନି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କଲେ। ଏବେ ଦେବତା, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ତିନି ଆକାରହୀନ ଥିଲେ, ପରେ ଆକାର ନେଇ ମୁନିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଆଦି, ଅକ୍ଷୟ, ଅନନ୍ତ, ଭୂତମାନେଙ୍କର ମହାନ ନାୟକ, ମହେଶ୍ୱର ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଗୋବିନ୍ଦ ଶୀଘ୍ର ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଗଲେ। ଦେବକୀଙ୍କର ପୁଅ ଦେବତା, ମୁନିମାନେ ଏବଂ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ସେ ଅପାର ତେଜ ଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଚିହ୍ନ ପୂଜା କଲେ। ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ଫୁଲ ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳରେ ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ଶୁଭ ଦେହରେ ଅଚଳ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଚାହିଥିବା ରିତି ଶେଷ ହେବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ପୁରାତନ ନଗର ଛାଡ଼ି ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫୁଲ ନେଇ, ମୁନିମାନେଙ୍କର ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଶାନ୍ତ, ଜଟା ଏବଂ ବର୍କ ଦେଶୀ ଧରିଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥିକୁ ଆସନରେ ବସାଇଲେ।