ତିନି ଜଗତର ମାତାଙ୍କର ସେ ସ୍ଥଳ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜ୍ଵଳମାନ ହେଉଥିଲା। ଏଠି, ଏକ ଦେମନକୁ ତୀରଧାରୀ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛାତିରେ ଘାତ କରି ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ। ଏଠିରେ ଦେମନ ବଧ ହେଉଥିବା ପରେ, ସେ ଭୟହୀନ ଓ ଦ୍ରୁତ ହେଲେ। ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଏକ ରାଜଧାନୀକୁ ଗଲେ, ଯାହା ପୁରନ୍ଦରର ରାଜଧାନୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏଠି ସେ ଗୋଟିଏ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶକୁନି, ଦେବୀପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ। ଦେବକ୍ଷତ୍ର, ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁଅ, ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ତାଙ୍କ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ—ସୁତ୍ରମା ଓ ଅନୁରା। ସେ ଦାନରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ। ସେ କୁଣ୍ଡଗୋଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିବା ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଏହି ମହାଗ୍ରନ୍ଥ, କୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର, ଏଭଳି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ସେଉଁଥିଲେ ଏକ ପୁଣ୍ୟଶ୍ରୀ ରାଜା, ଯିଏ ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଭଜମାନ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଭଗବାନ କହିଲେ—"ମୋର ପୁଅ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ।" ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟପଥୀ, ରୂପବାନ୍, ସଦା ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଥିଲେ। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିମି ଓ କ୍ରିକାନା ସବୁଠୁ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ବୃଷ୍ଣିର ମଧ୍ୟରେ ସୁମିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହିପରି ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି ମଧ୍ୟ। ପ୍ରସେନା ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସତ୍ରଜିତ୍ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ। ସତ୍ୟବାନ୍, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟକା। ସତ୍ୟକାଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ କୁଣି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଗନ୍ଧର। ପୃଷ୍ଣିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ—ଶ୍ଵଫାଲ୍କା ଓ ଚିତ୍ରକା। ଉପମଙ୍ଗୁ ଓ ମଙ୍ଗୁ, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଉପଦେବ, ଶୁଭ ଆତ୍ମା, ଓ ବିଶ୍ଵପ୍ରମାଥିନ୍ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ସୁବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଓ କଗବେଷଣ। କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶୁଚି, କମ୍ବଳବର୍ହିଷ। କପୋତରୋମା ଓ ବିପୁଳ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭିଲୋମକା। ତାଙ୍କ ନାମ ଅନୁ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ଭି ଡାକାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ବର ଦେଲେ। ଋଷିମାନେ, ସେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଓ ଚାହିଁଲେ ଯେ କୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବେ। ସେ ଗୋଡ୍ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ ଏକ ରତ୍ନ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେଲେ। ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ସେ ତା ସୁନ୍ଦର ଚେହେରା ଓ ଚଞ୍ଚଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜନନୀକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁନ୍ଦରତା, ଆକର୍ଷଣ ଓ ଲଜ୍ଜାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ସେ ଏହି ମହିଳାକୁ ଗୀତ ଶାସ୍ତ୍ର ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶିଖାଇଲେ। ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ମନସ୍ତୁତ କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କଲେ। ସେ ବୀଣା ବାଜାଇବା ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ। ସେ ତ୍ରିପୁର ନାଶକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ଏହି ମହିଳାକୁ ଏକ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାମ ସୁବାହୁ, ନେଇ ତାଙ୍କ ନଗରକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ—ସୁଷେଣ, ବୀର, ସୁଗ୍ରୀବ, ସୁଭୋଜନ, ଓ ରବାହନ। ପୁନର୍ବସୁ, ଆଭିଜିତ ଓ ସମ୍ଭଭୂବ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ।