ଦେବମାନ୍ୟ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର କୃପାରୁ, ମହାଦେବ ଶିବ ଗଙ୍ଗାଦେବୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶିରୋପରେ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ନାଭାଗଙ୍କର ବଂଶଧର ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ଥିଲେ। ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୌଦାସ, ଯିଏ କଲ୍ମାଷପାଦ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସୌଦାସଙ୍କୁ ଅଶ୍ମକ ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ଯିଏ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଗର୍ବ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜା ଏକ ସମୟରେ ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଅଶ୍ମକଙ୍କୁ ବିଲିବିଲି ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା। ବୃଦ୍ଧଶର୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କୁ ରଘୁ ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ଏହି ରଘୁ ବଂଶରେ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଥିଲେ। ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଷ୍ଣୁ ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏହି ବଂଶରେ ଅଂଶରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଗୁଣ ଓ ଦାନଶୀଳତାରେ ମହାନ ସୀତା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଜନକ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବରେ ବିବାହ କରାଇ ଦେଲେ। ଶତ୍ରୁବିନାଶ ପାଇଁ ଜନକ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନୁଷ୍ୟ ଦେଲେ। ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଯିଏ ଉଠାଇପାରିବେ, ସେଉଁଠି ସୀତାଙ୍କ ପତି ହେବେ, ଚାହେ ସେ ଦେବ ହେଉନ୍ କି ଦାନବ। ରାମ ସହଜରେ ଏହା ଭଙ୍ଗ କଲେ ଓ ଉଠାଇଲେ। ଏହିପରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଏକ ରାନୀ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଓ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ—"ଆପଣ ଆଗରୁ ମୋତେ ଏକ ବରାଦାନ ଦେଇଥିଲେ..."। ରାମ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଭାବେ କହିଲେ, "ଯେପରି ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ତେପରି ହେବ।" ସଂଯମୀ ରାମ, ସ୍ତ୍ରୀ ସୀତାଙ୍କୁ ସହ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରି ବନକୁ ଗଲେ। ଜ୍ଞାନୀ ଭଗବାନ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ତାପସ ବେଶରେ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରି ତାଙ୍କ ସହରକୁ ନେଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଶତ୍ରୁବିଦାରୀ ଭାଇ ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଭାସିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କର୍ମର ଧନ୍ୟ ରାମଙ୍କ ସହ ବାନରମାନେ ମିତ୍ରତା କଲେ। ବଳଶାଳୀ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ସଦା ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। "ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଆଣିବି," ବୋଲି ସେ ସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ବେରିଗଲେ। ସେ ସମୁଦ୍ରମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କା ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଦେଖିଲେ ନିର୍ମଳ ସୀତା ଦାନବୀମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି। ହନୁମାନ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରାଇଲେ ଯେ, "ନୀଳ କମଳ ସଦୃଶ ରାମ ଓ ଧୃଢ଼ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି।" ନିଶ୍ଚୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଲେ। ସୀତାଙ୍କ ଆଖି ଆନନ୍ଦରେ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା, ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ଯେ ରାମ ଆସିଛନ୍ତି। "ବଳଶାଳୀ ରାମ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଣିବେ," ବୋଲି ହନୁମାନ ଆଉଥରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ, ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭଗବାନ ରାମ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ସେତୁ ବନାଇ ରାବଣକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ। ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ସୀତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଆଣିଲେ। ରାଘବ ଏଠି ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରି ଏହାର ପୂଜା କଲେ। ଏହିପରି, ଉଚ୍ଚତମ ଦାନ ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରଦାନ କଲେ।