ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ, ତାହାଲେ ତୁମେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ, ସେ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଦେବମାତା ଅଦିତି, କଶ୍ୟପଙ୍କରୁ, ସ୍ୱୟଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ବର୍ଷା କଳା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ରୂପରେ ଶୋଭିତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଋଷିମାନେ ଓ ପ୍ରଧାନ ଦେବମାନେ ସେଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସାରେ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଉଚିତ ଆଚରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁ ମାନଦଣ୍ଡ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ନାଥ ଓ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ। ସେ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏହି ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀକୁ ଆସିଥିଲେ। ଜଟାଧାରୀ, ଭସ୍ମ ଲେପିତ, ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ, ସେ ବଳିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ପାଦରେ ତିନି ପଦ ଭୂମି ଚାହିଲେ। ବଳି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁଡ଼ି ନେଇଥିଲେ। ସେ ଶୀତଳ ଓ ଶୁଭ୍ର ଜଳ ଦେଇଥିଲେ। ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ସେ, କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଲୋକରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ, ସେ ପୁନଃ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଆକାଶରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା ନାମରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହେଉଥିଲେ। ଦେବମାନେ ସେଠାଏ ଏଠାଏ ଦେଖି, ସେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ। ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଉତ୍ପାଦନ କରିଛ। ତୁମ୍ର ବିଶାଳ ପଦବି ତ୍ରିବିକ୍ରମ ଆପରିମିତ। ପୁନଃ, ତୁମେ ପାତାଳର ମୂଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛ। ଯୁଗକ୍ଷୟ ଦିନେ, ତୁମେ ପୁନଃ ମୋରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ବିଷ୍ଣୁ, ମହାପଦବି, ତିନି ଲୋକ ପୁରନ୍ଦରକୁ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶକ୍ର, ଶ୍ରୀମାନ୍, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ମାରୁତମାନେ— ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା— ସେ ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ପୂଜାର ବିଧି ଶିଖାଇଲେ। ଭକ୍ତିର ପଥ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଶିଳ୍ପ ସ୍ଥାପିତ କରି, ସେ ପରମପୁରୁଷ ସଦା ଦେବମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣା ନାମକ ମୁଖ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ବାଣା ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣି, ବସବଙ୍କୁ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ବାଣା, ତୁମ ଅସୁର ମହାଶକ୍ତି, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି। ସେ ବାଣାଙ୍କ ନଗରକୁ ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ଦଗ୍ଧ କରିଦେଲେ। ବାଣା ଇଶାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ପଶୁପତି, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ। ସେ ନଗରରୁ ବାହାରି, ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ସେ ଗଣେଶ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୀରକୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଓ ବୃଷପର୍ବନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ହେଉଥିଲେ। ଏପରି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଅନେକ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି।