କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅନେକ କଳ୍ପର ଶୁଦ୍ଧତା ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଜୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ଆନନ୍ଦର ଆକାର ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଲି। ମୁଁ ଭଗବାନ୍‌ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମନ କରି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ଶିରୋନମନ କରିଲି। ମୁଁ ଭାରାହ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କଲି, ପୁନି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲି। ହେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ସ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର। ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପୀ ଶିଵଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର କଲି। ଏହି ଭାବରେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଗଲା, ସେ ହସି ପ୍ରସନ୍ନ ମୁଖରେ ଏକ ବର ଦେଇଥିଲେ। ମୁଁ ବିନମ୍ର ଭାବେ ବଲିଲି: "ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଚୟନ କରୁଛି—ଏହି ବର ଦିଅନ୍ତୁ।" ସେ ଅପାର ବର ଦେଇ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ଦେବମାତା ନିଜେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲେ। ବଳି, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ନଗରରେ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବୟସ୍କ ଦାନବ, ଶିର ନମାଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "ଏହି ଅପଶକୁନଗୁଡିକ କ'ଣ? ଆମେ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ? କେଉଁ କାରଣରୁ ଏମିତି ଘଟିଛି?" ତାପରେ ସେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: "ଦେବମାତା ମହାଶକ୍ତି ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଦାନବମାନଙ୍କର ନାଶ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ। ସେଇ ବାସୁଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।" "ଏହି ଦିନ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦେବୀ ଅଦିତିଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ସେଇ ମହାଯୋଗୀ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ହରି ଅବତରଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପ ସତ୍ତାର ସାର, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ମାୟା, ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଅବତରଣ କରିଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ଅଂଶରୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ଧାରକ, ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।" "ତାଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ କର; ତେବେ ତୁମେ ଶାନ୍ତି ପାଇବ।" ସେ ବିଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ, ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେବମାତା ଅଦିତି ନିଜେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେ ମେଘମାଳା ପରି କଳା ଓ ଦିପ୍ତିମାନ୍ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ। ତିନି ଲୋକରେ ଶିଷ୍ଟାଚାର କିପରି ହେବା ଉଚିତ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ ସେ ଦେଖାଇଲେ। ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଯାହା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଯଜ୍ଞ ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ, ସମସ୍ତତାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସେ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଜଟାଧାରୀ, ବେଦପାଠ କରୁଥିବା, ଭସ୍ମ ଲେପିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଆସିଲେ। ବଳିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ପାଦର ତିନି ପଦ ଜମି ମାପି ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ବଳି ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରି ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁଶା ନେଲେ। ସେ ଶିତଳ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଦେଇ ଦାନ କଲେ। ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧିର ଇଚ୍ଛା କଲେ। ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ଦେବଲୋକକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ବ୍ରହ୍ମା ଗଙ୍ଗା ନାମ ଦେଇ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ କଲେ। ସେଠାରେ ଏଠି ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ମନରୁ ତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ କରି, ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ଶରଣ ନେଲେ।