ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରୁତିକଥାରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଓ ଅଶୁଭ ଉପାଦାନକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ଏହାଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲଗ୍ନ ଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଥର୍ବଶିରାସ୍ ପଢ଼ନ୍ତି ଓ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିରତ ଓ ମୋର ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଠି ଏକ ଦୃଢ଼ ଉପଦେଶ ମିଳେ—ଯେଉଁପରି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସାଥୀ ଯେତେବେଳେ ପୂଜିତ ହେଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି ଆଗରୁ ପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରାଗଲା। ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ନିଷ୍ଠ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ। ପ୍ରଭୁ ଦୁଇ ଜଙ୍ଘାରୁ ବୈଶ୍ୟ ଓ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସମସ୍ତ ବେଦର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଓ ଅବିନାଶୀ ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱାଭାବିକ ରୂପ। ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଶକ୍ତି ବେଦମୟ ହେଇଥିଲେ, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହିପରି କ୍ରିୟା କରିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଖଣ୍ଡ ହୁଏ। ଏହି ଧର୍ମ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ୍। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏହିପରି କ୍ରିୟା ଫଳହୀନ ଓ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ନେଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅନ୍ତଃକରଣ ପବିତ୍ର ଓ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ସଦା ନିଷ୍ଠା, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା କି ସ୍ୱଧର୍ମକୁ ବାଧା ଦେଉଛି, ତାହା ଅଧର୍ମ। ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ରଜୋଗୁଣରୁ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସାଧନା ଏହିଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ପରେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ ଓ ଜୀବିକା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଧର୍ମ ଶୁଣି ବୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କଥା କହିଲେ। ଶିକ୍ଷା, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଷଡ୍କର୍ମ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ୍; ଶାସନ ଓ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ, କୃଷି ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। କୌଶଳ, ଅନ୍ୟ ଉପାଜିବିକା ଓ ଯଜ୍ଞ ପାକ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମର ଅଂଶ। ଗୃହସ୍ଥ, ବନପ୍ରସ୍ଥ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ—ଏହି ଚାରି ଆଶ୍ରମ ରହିଛି। ଗୃହସ୍ଥର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି; ବନପ୍ରସ୍ଥୀ ନ୍ୟାୟଅନୁସାରେ ଅଂଶବଣ୍ଟା କରିବା, ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ ଧର୍ମ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କର ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ଓ ଅଗ୍ନିସେବା କରାଯିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଲୋଟସ୍ସମ୍ଭବ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟକୁ ସାଧାରଣ ଧର୍ମ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ସବ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଅନୁଷ୍ଠାନୀୟ। ଏହି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିନଥିଲେ, ସେ ବ୍ରୂଣହତ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗିବେ। ଦେବତାପୂଜା ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ସେ ଯଦି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଆନ୍ତି ବା ପତ୍ନୀ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ତଥାପି ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ଏହିହେତୁ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହିପରି ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମକୁ ଧର୍ମର ଉପାୟ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତେ ବିରୋଧ କଲେ ଏହିପରି ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କାରଣ, ଧର୍ମ ମାତ୍ର ମୋକ୍ଷକୁ ନେଇଯାଏ, ଏହିହେତୁ ଧର୍ମକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍ ଗୁଣ ଥିବାରୁ ଧର୍ମକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁମାନେ ତମୋଗୁଣ ଆଚରଣରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧୋଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।