ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ତୁମ ତିନି ଲୋକକୁ ଶୀଘ୍ର ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଏହି ସମସ୍ତ ତୁମର ଅଂଶ। ଏହି ଦୁଃଖର ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ମହାଦେବ ଏବଂ ନରସିଂହ ରୂପୀ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୈରବଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମାତୃଗଣ ଓ ଶେଷ ନାଗ ଏକାତ୍ମ ହେଇଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସାବଧାନ ଭାବରେ ରକ୍ଷିତ ହେବା ଦରକାର। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ମାତା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପ ତମୋଗୁଣ ଓ ରଜୋଗୁଣର ମିଶ୍ରଣ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା ଚାରିମୁହାଁ। ଯେତେବେଳେ ଏଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମାପ୍ତି ହେବ, ରୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଗ୍ରସିବେ। ଯେତେବେଳେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ବଢ଼ିଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ମୂଳ ପ୍ରକୃତି, ଯାହା ଅପ୍ରକଟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ରୂପ, ତାହାକୁ ମୂଳ ଆନନ୍ଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସମସ୍ତେ ମହାଦେବ ଓ ହରିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ଭୈରବଙ୍କ ମହିମା ଅପାର ଏବଂ ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତା। ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ ବିରୋଚନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ସହିତ ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଏକଦିନ ବିଭୂଷିତ ମହାର୍ଷି ସନତ୍କୁମାର ଏହି ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ରାଜା ଉଠି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଓ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ— "ଆଜି ନିଜେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାପୁତ୍ର, କୃପାକରି କହ, କିଏ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି? ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି; ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଆପଣ ପରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କେହି ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ କଣ ତାହା କୁହନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।" ତାପରେ ସେ ରାଜ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଇ, ଯୋଗାଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ହେଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଧର୍ମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଏବଂ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଜିତ ହୋଇ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ସେ ଭାବିଲେ— "ମୋର ପୁଅ ଦୈତ୍ୟପତିମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଉ।" ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ, ଅପ୍ରକଟ, ରକ୍ଷକ, ଶରଣ ହରିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ବିନା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ରୂପୀ ବାସୁଦେବ। ଯୋଗର ଆତ୍ମା ହରି ତାଙ୍କର ମାତା ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ନିଜକୁ ସଫଳ ମନେ କରି କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ— "ବିଜୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅନେକ କଳ୍ପ ପରି ଶୁଦ୍ଧ, ଆନନ୍ଦ ରୂପ, ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଭାରାହକୁ ନମସ୍କାର, ପୁଣି ପୁଣି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମୂଳ, ପୁଣି ପୁଣି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏକ ରୂପୀ ଶିବଙ୍କୁ ପୁଣି ପୁଣି ନମସ୍କାର।" ତାଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ହରି ହସି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଅପାର ବର ଦେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ଚୟନ କରୁଛି— ଏହି ବର ଦେଇ ତିନିଅଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବମାତା ନିଜେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲେ। ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ବଳିଙ୍କ ନଗରରେ ଭୟଙ୍କର ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲା।