ଦୈତ୍ୟ ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ନମସ୍କାର କରି ଭଜନ ଗାଇଲେ। ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ—ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ନିର୍ମଳ ଦେବତା, ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଇ ମହିଳାମାନେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ—“ଏହି ଯିଏ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଶରୀର ଓ ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ ସହିତ, କିଏ?” ତେବେ, ମହାଯୋଗୀ, ଅବିନାଶୀ ଭୂତମାତ୍ରଙ୍କ ନାଥ କଥା କହିଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ନିଜେ ଏଠାରେ ବସି, ଅନେକ ଭାବରେ ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଛି। ଏହି ଏକମାତ୍ର ଆତ୍ମା, ଏହି ଭବାନୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ—ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା। ମୋତେ କେଶବ ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଦେବୀଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଅମ୍ବିକା। ବିଷ୍ଣୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କାରଣ ଓ ମୋକ୍ଷ ଓ ଭୋଗର ଫଳଦାତା। ଭାସୁଦେବ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ଜଗତର ଆତ୍ମା। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଉଦ୍ଧାରକ, ପୁରୁଷ, ଆତ୍ମା ଓ ଏକମାତ୍ର ପରମ ପଦ। ଶାନ୍ତ, ସତ୍ୟ, ଚିରାନନ୍ଦ—ଏହିକୁ ଉପନିଷଦ ପରମ ପଦ ବୋଲି କୁହେ। ସମସ୍ତ ପଥରେ ଏହି ଏକମାତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ମୁଁ ସମସ୍ତ କୁ ଏକ ଭାବରେ ଦେଖେ—ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏକମାତ୍ରଙ୍କୁ ଜାଣ; ତେବେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବୁ। ଯେମାନେ ବିଭକ୍ତ ଭାବେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରିୟ ନୁହଁନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଃଖରେ ପକାଯାଇ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ବୁଝି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ କିମ୍ବା ହିମାଳୟ ତନୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଭବାନୀଙ୍କ ଦୁଇ ପାଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅମଳ ପଦପଦ୍ମରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଜଗତର ମୂଳକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ହୋଇଯାଏ। ମୂଢ଼ ଭାବେ, ସେ ଗିରିଜା ଦେବୀକୁ ଧରିବାକୁ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ପରମ ପୁରୁଷ ଦେଖାଦେଲେ, ଦାନବମାନେ ସହ ବିଢ଼ାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ସେଇ ଦେବ, କାଳରୁଦ୍ର, ଆସିଲେ। ହଜାର ହାତ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହିଳାମାନେ ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଭଗ୍ନା ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ସମସ୍ତ ଗଣମଣ୍ଡଳ ସହିତ, ସେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଯାନ ଉପରେ ଆସି, ଜୀବନ ଶୂନ୍ୟ ଭାବେ ଥିଲେ। ସେ ମହାଦେବ, ଭୈରବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯିଏ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାକୁ ବିନାଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ବିଦ୍ୱାନ ବେଦବେତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦାନବପତିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ଆକାଶରେ ଚଳନ୍ତିଏମାନେ ଭୈରବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ଚିରନିବାସୀ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମା, ଆପଣ ମହାଦେବ, ପରମ ଧାମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ। ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଜୟୀ ଶାସକ।" ତା’ପରେ, ସେ ତ୍ରିଶୂଳ ଶିଖରରେ ନିଜକୁ ରଖି, ନୃତ୍ୟ କଲେ—ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ଶରଣ। ସମସ୍ତେ ଭୈରବ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ସଂସାର ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କୁ, ନମସ୍କାର କଲେ।