ସେମାନେ ଏକଥା କହିଲେ, "ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଗୌତମ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।" ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋର ଘରରେ ରହିବା ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତମେ ଯିବା ଉଚିତ।" ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଗୌତମଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଗଲେ। ଗୌତମ ଗୋଶାଳାରେ ଏକ ଜଣେ ମହିଳାକୁ ବାନ୍ଧିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ସହିତ ସେ ମହିଳା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଏହି ଅସାଧାରଣ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସାଧୁମାନେ ଅତିବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ, "ତାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତମେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଆମେ ନିଜେ ଯିବା।" ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ଚାଳିତ, ସେମାନେ ପୁନଃ ପୂର୍ବବତ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯିବାରେ ଲଗିଲେ। ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ଜାଣି, ଜଣେ ଅତି କ୍ରୁଧିତ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନେ ଉପରେ ଶାପ ଦେଲେ। ଏହି ଶାପର ଫଳରେ, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ସେଇ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନେ ଜଗତୀୟ ସ୍ତୁତି କରିଲେ, ଯେପରି ଖାଇଯାଇଥିବା ପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୋମାନେ ରହିଯାନ୍ତି। ଦୁଇ ମହାୟୋଗୀ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। "ସେମାନେ ପାଇଁ କଣ କରିବା ଉଚିତ?" ଧର୍ମ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନମ୍ରତାରେ ନମିଥିବା ଦେଖି, ହରି ଗୋମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। "ମହାଦେବ, ବେଦରୁ ଜନ୍ମିତ ଧର୍ମ ଏହିକଥା ସହମତ ଅଟୁଛି।" ସମସ୍ତେ ଆମ ସହ ଏହି ନରକକୁ ଯିବେ। "ଓ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଆମେ ମାୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କରିବା।" ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ, କେଶବ ମଧ୍ୟ ମାୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ। ପଞ୍ଚରାତ୍ର, ପାଶୁପତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହଜାର ଶାସ୍ତ୍ର ତିନିଏ ଭଳି। ସେମାନେ ଭୟାନକ ନରକରେ ପୁନିପୁନି ଅନେକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡି ରହିଲେ। "ମୋର କୃପାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼; ତୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।" ଏହି ଆଦେଶକୁ ଅସୁରଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନମି ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେମାନେ ଫଳ ଦେଖାଇ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଶଙ୍କର, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ଚାଲିଲେ। ଜଟାଧାରୀ ଶଙ୍କର ଏହି ଜଗତକୁ ମୋହିତ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମିତ ରୁଦ୍ର, ଭୟରବଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ସେଠାରେ ଗଣମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ସହ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ। ଶଙ୍କର ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର ନାରୀ ରୂପ ଧରି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ। ଦ୍ୱାରରେ, ଗଣମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଆଗରୁ ଦ୍ୱାରରେ ଉଭୟ ରହିଲେ। ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଆଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଯିବା। ଅଜେୟ ହରା, କାଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ। ବୃଷଧ୍ୱଜ ଶିବ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦାନବଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ। ନନ୍ଦି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେନା, ଅନ୍ଧକ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ବିନାୟକ, ମେଘବାହ, ଏବଂ ଶୋମନନ୍ଦୀ, ଅପ୍ରଭା ଜନ୍ମିତ, ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳ, ବାଣ, ଶୂଳ, ପର୍ବତ ଶିଖର, କୁଳାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ଭ୍ରମଣ କରିଦେଲେ। ସୂର୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ସେମାନେ ଭୟରବଙ୍କୁ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଭୟରବ ରୁଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେ ଅଜନ୍ମା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭଗବାନ୍ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ଦେବତା, ଅମରଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ଉଭୟ ହେଲେ।