ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଶକ୍ର — ଯିଏ ଏହି ବିଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଆପଣଙ୍କର ବନ୍ଧୁ — ସେ ବି ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ। ଦେବତା, ମହାମୁନି ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ସହିତ ରସାତଳକୁ ଗଲେ। ଦେବତାମନ୍ଦଳର ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ଏହାର କଥା କହିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ବି ଏହା ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି। ଦେବତାମଣ୍ଡଳର ପ୍ରଭୁ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାହାରେ ଆସ୍ଥା ରଖିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଯାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛି, ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲି। ଏହି ପୁରାଣ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ପୂଜା କରି, ମୁଁ ନାଗଶୟ୍ୟାରେ ଶୟନ କଲି ଓ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ପ୍ରବେଶ କଲି। ତାହାପରେ, ହେ ମହାମୁନି, ହଠାତ୍ ମୋର ମନରେ ଦିବ୍ୟ କୃପା ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କିଛି କାରଣରୁ କ୍ରୋଧ ବି ଆସିଗଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭାର ନିମ୍ନରେ, ଏମିତି କି ତିନି ଲୋକକୁ ଆପଣେ ଆପଣେ ସଂକୋଚିତ କରୁଥିବା ପ୍ରଭା ଦେଖାଗଲା। ତାପରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମହିଳା, ମୃଦୁମୁଖୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ମୋହିନୀ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେବମାଳା ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପୂରଣ କରି, ମୋ ପାଖରେ ବସିଲେ। ହେ ମାଧବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶାଳ ସୃଷ୍ଟି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ସେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପତିତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧରହିତ ଓ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖିବେ। ଅଧ୍ୟୟନକାରୀ, ତପସ୍ୱୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମହାଯଜ୍ଞରେ ନିୟୁକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଉପାସନାରେ ଲିନ ଶୁଦ୍ଧଜନମାନେ, ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଲୋକମାନେ, ଅଥର୍ୱଶୀରଷ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜା ଓ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ — ସେମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖିବେ। ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲେ, ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବ ପୂର୍ବବତ୍ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ। ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ଷ, ଅତ୍ରି, ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ମାରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ଧ୍ୟାନୀ। ପ୍ରଭୁ ଦୁଇ ଉରୁଠାରୁ ବୈଶ୍ୟ ଓ ପାଦ ଠାରୁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ହେ ପିତାମହ। ସମସ୍ତ ବେଦର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ, ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱାଭାବିକ ରୂପ। ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ବେଦମୟ ହେଇଥିଲେ, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଏମିତି ହେଲେ ଅସ୍ତିକ୍ୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ। ଏହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଭାବିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୁଏ, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ନେଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମା ଲୋକ। ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଧର୍ମର ବିରୋଧୀ, ସେହି ଅଧର୍ମ। ସେମାନଙ୍କର ସାଧନା କେବଳ ରଜୋଗୁଣର ଫଳ; ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ତାହାଠାରୁ ଉପଜିଥିଲା। ତାପରେ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜୀବିକା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଲେ।