ସତୀଙ୍କୁ ସହିତ ଶିବ ନନ୍ଦି ବୃଷ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି, ତାଙ୍କର ଗଣମାନେ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ରୋମଜା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ସେମାନେ କାଳାଗ୍ନି-ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭଳି ଦଶ ଦିଗରେ ଗଞ୍ଜନା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଗଣପତିଙ୍କୁ ଘେରି ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଏହି ଅପାର ତେଜ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବୀଣା ଓ ବାଂଶୀର ଧ୍ୱନି, ବେଦ ମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣ ରେ ମଣ୍ଡିତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ବୀରଭଦ୍ର ହସିକି ମୃଦୁ କଥାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆପଣ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଚାହିଁ ଆସିଛନ୍ତି; ଯେଉଁ ଅଂଶ ଆପଣ ଚାହୁଛନ୍ତି, ଦୟାକରି ସେଉଁଠି ଅଂଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" ବୀରଭଦ୍ର ଆଉ କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ କହ, ସେ ଯେଉଁ ଆଦେଶ ଦେବେ, ଆମେ ତାହା ପାଳନ କରିବା।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଏଠାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଯଜ୍ଞ ଅଂଶ ନାହିଁ, ନାହିଁ କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର।" କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହିଲେ, "ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ରାଜା ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କର। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ସେଇ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି।" ତଥାପି, ତାଙ୍କର ଉପେକ୍ଷା କରାଗଲା। ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଦଧୀଚିଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, "ତୁମେ ଅଭିମାନ କରିଛ, ଏହି ଅଭିମାନ ଆଜି ଧ୍ୱଂସ ହେବ।" ଏହି ସମୟରେ ଗଣପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗଣମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ ଯୂପମାନେ ଉପଟି ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଗଣମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଣପତି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେକୁ ବି ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରଖିଲେ। ସେ, ପୂଷଣଙ୍କ ଦାନ୍ତକୁ ମୁଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଣପତି ହସିକି ଦେବମାନେକୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଣ୍ଡରେ ପାଦ ଦେଇ ଆଘାତ କରାଗଲେ। ସେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଶର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱସ୍ତ କଲେ, ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଅଚଳ କରିଦେଲେ। ତାପରେ ନିଜ ପଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ହଠାତ୍ ଆଘାତ କରି, ସାଗର ଭଳି ଗର୍ଜନା କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଗରୁଡ଼ଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ବୈନତେୟଙ୍କୁ ଦେଖି ପଳାଇଗଲେ। ମାଧବଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା, ଏହା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେ ବାହାରି ଆସି ବୀରଭଦ୍ର ଓ କେଶବଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ପୂଜିତ ଭଗବାନ ଈଶ, ସାମ୍ବଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ଡକ୍ଷ ଓ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଡକ୍ଷ ହାତ ଜୋଡି ନାମସ୍କାର କରି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସମୁଦ୍ର ସମ ଦୟାର ସାଗର ଶିବ ମନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରେ ଡକ୍ଷ ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଲେ। ହର ନମ୍ର ହୋଇଥିବା ଦେବତାମାନେ ଓ ପ୍ରଚେତସ ଡକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋତେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷ କରି ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଭୌତିକ ଆଶାକୁ ଛାଡ଼ି, ନିଷ୍ଠାରେ ମୋର ଭକ୍ତ ହେବା। ମୋର ଆଦେଶରେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରୁହ।" ତାପରେ ଅପାର ତେଜ ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ନିଜେ ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଭଗବାନ୍ ନିଜେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ, "ଏହାକୁ ଅବହେଳା ଛାଡ଼ି ରକ୍ଷା କର।" ଯେଉଁମାନେ ବିଦ୍ୱାନ, ବେଦ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ମହାଦେବ, ଦେବତାମାନେର ଦେବତା, ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ।