ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମୂଳ ସ୍ତୋତ୍ରକାରୀ ଭଗବାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି। ପୁରାଣର ଏହି ସଂଗ୍ରହ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମୁଖ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ରୋମହର୍ଷଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସ, ଯିଏ ଦ୍ୱୈପାୟନର ଶିଷ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିର ସହିତ ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସର ଅର୍ଥ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ବିଦ୍ୟାର ଏହି ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରି, ରୋମହର୍ଷଣ ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସ ପୁରାଣର ସଂଗ୍ରହକୁ ଋଷିମାନେ ପାଇଁ ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଇଚ୍ଛା ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରିବା। ସେହି ପୁରାଣରେ ପାଞ୍ଚଟି ବିଶେଷତା ଥିବାରୁ, ଏହା ପାରିବାରିକ ଗାଥାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଶୈବ, ଭାଗବତ, ଭବିଷ୍ୟ, ନାରଦ, ଲୈଙ୍ଗ, ବାରାହ, ଶ୍କାଣ୍ଡ, ବାମନ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁରାଣର ଓଡ଼ିଆ ଗାଥା ଗୁଡିକ ରହିଛି। ବ୍ୟାସ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷାରେ, ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପାଣିକୁ ଚର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ମନ୍ଦରକୁ ଧରି, ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ତେବେ, ବିଷ୍ଣୁ ଏକ କୁମ୍ଭର ଅବତାରରେ ଦେଖା ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖା ଦେଉଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜୀବ, ମନ୍ଦରକୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, "ଏହି ମହାଦେବୀ କିଏ?" ସେଠାରେ ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୋହିନୀଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରେ। ଏହି ମାୟାକୁ ଦୂର କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ଏହି ବିଶାଳ ମୋହକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବେ। ସେହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ବାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ, ପଦ୍ମବାସିନୀ, ଧନ୍ୟତାର ଦେବୀ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ସେ ମୋହିନୀ, ଯିଏ ସୂର୍ୟର କରୁଣାର ଚାମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବିକାର କରେ। ସେହିପରି, ଏହି ମାୟାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଶରୀରଧାରୀଙ୍କୁ ଦୂର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଭାବରେ, ଏହି ପୁରାଣର କଥା ଶୁଣିବାରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିର ସହିତ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହି କାହାଣୀ ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଗାଥା ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି, ଯାହା ପାପକୁ ବିନାଶ କରେ।