कूर्मपुराणम्

न जाने परमं भावं याथातथ्येन ते शिव

हे शिवा, तुझं खरं स्वरूप मला माहीत नाही.

प्रसीद तव पादाब्जं नमामि शरणं गतः

कृपा कर, मी तुझ्या पवित्र पायांना शरण आलो आहे, तुला वंदन करतो.

व्याजहार तदा पुत्रं समालोक्य जनार्दनम्

त्या वेळी जनार्दनाला पाहून त्याने आपल्या पुत्राला संबोधून बोलले.

विज्ञानमैश्वरं दिव्यमुत्पत्स्यति तवानघ

हे निष्पापा, तुझ्यात दिव्य आणि श्रेष्ठ ज्ञान प्रकट होईल.

तथा कुरुष्व देवेश मया लोकपितामह

हे देवाधिदेव, मी सांगितल्याप्रमाणेच तू हे कर, हे लोकांचे पितामह.

भविष्यति तवेशानो योगक्षेमवहो हरिः

तुझ्या योगक्षेमाची जबाबदारी हरि सांभाळेल.

संस्पृश्य देवं ब्रह्माणं हरिं वचनमब्रवीत्

हरिने ब्रह्मदेवाला स्पर्श करून असे शब्द उच्चारले.

वरं वृणीष्वं नह्यावां विभिन्नौ परमार्थतः

कोणतीही वर माग, कारण आम्ही दोघेही खऱ्या अर्थाने वेगळे नाही.

प्राह प्रसन्नया वाचा समालोक्य चतुर्मुखम्

त्याने समाधानी स्वरात, चतुर्मुखाकडे पाहून बोलले.

पश्यामि परमात्मानं भक्तिर्भवतु मे त्वयि

मी परमात्म्याला पाहतो; माझ्या अंतःकरणात तुझ्यावर भक्ती निर्माण होवो.

भवान् सर्वस्य कार्यस्य कर्ताहऽमधिदैवतम्

सर्व कार्यांचा कर्ता तूच आहेस; मी फक्त अधिदैवत आहे.

भवान् सोमस्त्वहं सूर्यो भवान् रात्रिरहं दिनम्

तू सोम आहेस, मी सूर्य; तू रात्र आहेस, मी दिवस.

भवान् ज्ञानमहं ज्ञाता भवान् मायाहमीश्वरः

तू ज्ञान आहेस, मी जाणणारा; तू माया आहेस, मी ईश्वर.

यो ऽहं सुनिष्कलो देवः सो ऽपि नारायणः परः

जो मी पूर्णपणे अविभाज्य देव आहे, तोच परम नारायण आहे.

पालयैतज्जगत् कृत्स्नं सदेवासुरमानुषम्

या संपूर्ण जगाचा, देव, असुर आणि माणसांसह, तू रक्षण कर.

धामैकमव्यक्तमनन्तशक्तिः

तेच एक अदृश्य, अनंत शक्तीचे निवासस्थान आहे.

तदेव सुमहत् पद्मं भेजे नाभिसमुत्थितम्

त्याने नाभीतून उत्पन्न झालेल्या त्या महान कमळात प्रवेश केला.

महासुरौ समायातौ भ्रातरौ मधुकैटभौ

महाबलाढ्य असुर मदु आणि कैटभ, हे दोन भाऊ एकत्र प्रकट झाले.

कर्णान्तरसमुद्भूतौ देवदेवस्य शार्ङ्गिणः

हे दोघेही देवांचा देव, शार्ङ्गधारी विष्णू यांच्या कानांतून उत्पन्न झाले.

त्रैलोक्यकण्टकावेतावसुरौ हन्तुमर्हसि

ही दोन्ही असुरे त्रैलोक्याला त्रास देणारी आहेत; तू त्यांचा नाश करायलाच हवा.

आज्ञापयामास तयोर्वधार्थं पुरुषावुभौ

त्यांना मारण्यासाठी त्या दोघांचा वध करण्याचा आदेश देण्यात आला.

व्यनयत् कैटभं विष्णुर्जिष्णुश्च व्यनयन्मधुम्

विष्णूंनी कैटभाचा आणि जिष्णूंनी मदुचा पराभव केला.

बभाषे मधुरं वाक्यं स्नेहाविष्टमना हरिः

हरि, ज्यांचे मन स्नेहाने भरले होते, त्यांनी गोड शब्द बोलले.

नाहं भवन्तं शक्नोमि वोढुं तेजामयं गुरुम्

हे तेजस्वी महाबलाढ्य, मी तुझा भार सहन करू शकत नाही.

अवाच वैष्णवीं निद्रामेकीभूयाथ विष्णुना

विष्णू आणि वैष्णवी निद्रा एकरूप होऊन शांत झाले.

ब्रह्मा नारायणाख्यो ऽसौ सुष्वाप सलिले तदा

त्या वेळी नारायण नावाचा ब्रह्मा पाण्यावर झोपला.

अनाद्यनन्तमद्वैतं स्वात्मानं ब्रह्मसंज्ञितम्

तो आद्य, अनंत, अद्वितीय आणि ब्रह्म नावाने ओळखला जाणारा स्वतःचा आत्मा आहे.

ससर्ज सृष्टिं तद्रूपां वैष्णवं भावमाश्रितः

वैष्णव भाव धारण करून त्याच रूपात त्याने सृष्टी निर्माण केली.

ऋभुं सनत्कुमारं च पुर्वजं तं सनातनम्

त्याने ऋभू आणि सनत्कुमार या प्राचीन व सनातन ऋषींची निर्मिती केली.