कूर्मपुराणम्

वासुदेवाभिधानां मामवेहि प्रपितामह

पितामहा, मला वासुदेव नावाने ओळख.

दिव्यं भवतु ते चक्षुर्येन द्रक्ष्यसि तत्परम्

तुला दिव्य दृष्टी लाभो, ज्यामुळे तू ते परम तत्त्व पाहू शशील.

बुबुधे परमेशानं पुरतः समवस्थितम्

त्याने समोर उभा असलेला परमेश्वर ओळखला.

प्रपेदे शरणं देवं तमेव पितरं शिवम्

त्याने त्या शिवस्वरूप पित्याच्या चरणी शरण जाऊन आश्रय घेतला.

अथर्वशिरसा देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः

कृतज्ञतेने हात जोडून, त्याने अथर्वशीर्षाने देवाची स्तुती केली.

अवाप परमां प्रीतिं व्याजहार स्मयन्निव

त्याला परम आनंद मिळाला आणि तो हसल्यासारखा बोलू लागला.

मयैवोत्पादितः पूर्वं लोकसृष्ट्यर्थमव्ययम्

मीच पूर्वी या विश्वनिर्मितीसाठी अविनाशी तत्त्व उत्पन्न केले.

वरं वरय विश्वात्मन् वरदो ऽहं तवानघ

विश्वात्मना, वर माग; मी तुझा वर देणारा आहे, पापरहित.

निरीक्ष्य विष्णुं पुरुषं प्रणम्याह वृषध्वजम्

विष्णू रूपी पुरुषाला पाहून, त्याने वृषध्वजाला नमस्कार करून बोलला.

त्वामेव पुत्रमिच्छामि त्वया वा सदृशं सतम्

मला तुझ्यासारखा पुत्रच हवा आहे, किंवा अगदी तुझ्यासारखा खरा पुत्र मिळावा, अशीच माझी इच्छा आहे.

न जाने परमं भावं याथातथ्येन ते शिव

हे शिवा, तुझं खरं स्वरूप मला माहीत नाही.

प्रसीद तव पादाब्जं नमामि शरणं गतः

कृपा कर, मी तुझ्या पवित्र पायांना शरण आलो आहे, तुला वंदन करतो.

व्याजहार तदा पुत्रं समालोक्य जनार्दनम्

त्या वेळी जनार्दनाला पाहून त्याने आपल्या पुत्राला संबोधून बोलले.

विज्ञानमैश्वरं दिव्यमुत्पत्स्यति तवानघ

हे निष्पापा, तुझ्यात दिव्य आणि श्रेष्ठ ज्ञान प्रकट होईल.

तथा कुरुष्व देवेश मया लोकपितामह

हे देवाधिदेव, मी सांगितल्याप्रमाणेच तू हे कर, हे लोकांचे पितामह.

भविष्यति तवेशानो योगक्षेमवहो हरिः

तुझ्या योगक्षेमाची जबाबदारी हरि सांभाळेल.

संस्पृश्य देवं ब्रह्माणं हरिं वचनमब्रवीत्

हरिने ब्रह्मदेवाला स्पर्श करून असे शब्द उच्चारले.

वरं वृणीष्वं नह्यावां विभिन्नौ परमार्थतः

कोणतीही वर माग, कारण आम्ही दोघेही खऱ्या अर्थाने वेगळे नाही.

प्राह प्रसन्नया वाचा समालोक्य चतुर्मुखम्

त्याने समाधानी स्वरात, चतुर्मुखाकडे पाहून बोलले.

पश्यामि परमात्मानं भक्तिर्भवतु मे त्वयि

मी परमात्म्याला पाहतो; माझ्या अंतःकरणात तुझ्यावर भक्ती निर्माण होवो.

भवान् सर्वस्य कार्यस्य कर्ताहऽमधिदैवतम्

सर्व कार्यांचा कर्ता तूच आहेस; मी फक्त अधिदैवत आहे.

भवान् सोमस्त्वहं सूर्यो भवान् रात्रिरहं दिनम्

तू सोम आहेस, मी सूर्य; तू रात्र आहेस, मी दिवस.

भवान् ज्ञानमहं ज्ञाता भवान् मायाहमीश्वरः

तू ज्ञान आहेस, मी जाणणारा; तू माया आहेस, मी ईश्वर.

यो ऽहं सुनिष्कलो देवः सो ऽपि नारायणः परः

जो मी पूर्णपणे अविभाज्य देव आहे, तोच परम नारायण आहे.

पालयैतज्जगत् कृत्स्नं सदेवासुरमानुषम्

या संपूर्ण जगाचा, देव, असुर आणि माणसांसह, तू रक्षण कर.

धामैकमव्यक्तमनन्तशक्तिः

तेच एक अदृश्य, अनंत शक्तीचे निवासस्थान आहे.

तदेव सुमहत् पद्मं भेजे नाभिसमुत्थितम्

त्याने नाभीतून उत्पन्न झालेल्या त्या महान कमळात प्रवेश केला.

महासुरौ समायातौ भ्रातरौ मधुकैटभौ

महाबलाढ्य असुर मदु आणि कैटभ, हे दोन भाऊ एकत्र प्रकट झाले.

कर्णान्तरसमुद्भूतौ देवदेवस्य शार्ङ्गिणः

हे दोघेही देवांचा देव, शार्ङ्गधारी विष्णू यांच्या कानांतून उत्पन्न झाले.