कूर्मपुराणम्

भ्रूभङ्गमन्ये विचरन्ति तेन

काही जण भुवया हलवत इकडेतिकडे फिरतात.

मायानुभूयन्त इतिव सम्यक्

ते जणू काही खरंच घडतंय असं समजून माया अनुभवतात.

यथैकशक्त्या सह देवदेवः

जसं देवांचा देव एका शक्तीसोबत असतो,

तदीशवृत्तामृतमादिदेवः

तो आदिदेव, ज्याचं वर्तन अमर आहे,

मोहयन्तं मुनिश्रेष्ठाः कोपं संदधिरे भृशम्

त्या मुनिश्रेष्ठांनी, ज्यांना तो मोहात टाकत होता, खूप रागावून त्याच्यावर कोप केला.

शेषुश्च शापैर्विविधैर्मायया तस्य मोहिताः

आणि त्याच्या मायेमुळे मोहात पडून, त्यांनी त्याला वेगवेगळ्या शापांनी शापित केलं.

यथादित्यप्रकाशेन तारका नभसि स्थिताः

जसं सूर्याच्या प्रकाशात तारे आकाशात राहतात,

को भवानिति देवेशं पृच्छन्ति स्म विमोहिताः

मोहात पडलेले ते सर्वजण देवांचा देवाला विचारू लागले, 'तुम्ही कोण आहात?'

इदानीं भार्यया देशे भवद्भिरिह सुव्रताः

आता, आपल्या पत्नीबरोबर या ठिकाणी तुम्ही सर्व सदाचारी लोकांनी राहावं.

ऊचुर्गृहीत्वा वसनं त्यक्त्वा भार्यां तपश्चर

त्यांनी सांगितलं, 'वस्त्र घ्या, पत्नीला सोडा आणि तप करा.'

संप्रेक्ष्य जगतो योनिं पार्श्वस्थं च जनार्दनम्

जगाचा उगम आणि जवळ उभा असलेला जनार्दन पाहून,

त्यक्तव्या मम भार्येति धर्मज्ञैः शान्तमानसैः

'माझी पत्नी सोडावी'—असं धर्म जाणणारे आणि शांत मनाचे लोक म्हणतात.

अस्माभिरेषा सुभगा तादृशी त्यागमर्हति

'आमच्यात ही भाग्यवती अशी आहे की तिला सोडणं योग्य आहे.'

नाहमेनामपि तथा विमुञ्चामि कदाचन

मी तिला अशा प्रकारे कधीच सोडणार नाही.

उक्तं ह्यसत्यं भवता गम्यतां क्षिप्रमेव हि

'तुम्ही जे बोललात ते खोटं आहे; लगेच निघा!'

भवतां प्रतिभात्येषेत्युक्त्वासौ विचचार ह

'हे तुम्हाला तसंच वाटतं,' असं म्हणून तो तिथून फिरू लागला.

वसिष्ठस्याश्रमं पुण्यं भिक्षार्थो परमेश्वरः

परमेश्वर भिक्षा मागण्यासाठी वसिष्ठांच्या पवित्र आश्रमात गेला.

वसिष्ठस्य प्रिया भार्या प्रत्युद्गम्य ननाम नम्

वसिष्ठांची प्रिय पत्नी पुढे आली आणि आदराने वाकली.

संधयामास भैषज्यैर्विष्णा वदना सती

ती सतीने विष्णाच्या चेहऱ्यावर औषधं लावली.

उवाच तां महादेवः सिद्धानां प्रवरो ऽस्म्यहम्

महादेव तिला म्हणाले, "सिद्धांमध्ये मीच श्रेष्ठ आहे."

एषैव देवता मह्यं धारयामि सदैव तत्

"हीच देवी माझी आहे; मी तिला नेहमी जपतो."

ताडयाञ्चक्रिरे दण्डैर्लोष्टिभिर्मुष्टिभिद्विजाः

द्विजांनी काठ्या, मातीचे ढेकळ आणि मुठीने मारायला सुरुवात केली.

प्रोचुरेतद् भवांल्लिङ्गमुत्पाटयतु दुर्मते

"हा दुष्ट मनाचा माणूस प्रभूचं लिंग उपटून टाको."

युष्माकं मामके लिङ्गे यदि द्वेषो ऽभिजायते

"जर माझ्या लिंगाबद्दल तुमच्या मनात द्वेष निर्माण झाला तर—"

नापश्यंस्तत्क्षणेनेशं केशवं लिङ्गमेव च

त्या क्षणी मला प्रभू, केशव किंवा लिंग काहीच दिसलं नाही.

निष्प्रभाश्च ग्रहाः सर्वे चुक्षुभे च महोदधिः

सगळ्या ग्रहांचा तेज हरपलं आणि मोठं समुद्र ढवळून निघालं.

कथयामास विप्राणां भयादाकुलितेक्षणा

भीतीने डोळे भरून तिने ब्राह्मणांना सांगितलं.

भिक्षमाणः शिवो नूनं दृष्टो ऽस्माकं गृहेष्विति

"नक्कीच, शंकर भिक्षा मागायला आमच्या घरात आले होते."

सर्वे जग्मुर्महायोगं ब्रह्माणं विश्वसंभवम्

सर्वजण महान योगी, विश्वाचा उगम असलेल्या ब्रह्माकडे गेले.