कूर्मपुराणम्

मालामत्यद्भुताकारां धारयन् पादलम्बिनीम्

पायापर्यंत पोहोचणारी, अतिशय अद्भुत अशी माळ घालून,

मोहितो माययात्यर्थं पीतवाससमब्वीत्

मायेमुळे फारच गोंधळून तो पिवळ्या वस्त्रात दिसू लागला.

तेजोराशिरमेयात्मा समायाति जनार्दन

तेजाचा महासागर, मोजता न येणारा आत्मा, जनार्दन जवळ येतो.

अपश्यदीश्वरं देवं ज्वलन्तं विमले ऽम्भसि

त्याने त्या शुद्ध पाण्यात तेजस्वी, प्रज्वलित असलेला ईश्वर देव पाहिला.

प्रोवाचोत्थाय भगवान् देवदेवं पितामहम्

भगवान उठून, देवांचा देव असलेल्या पितामहाला संबोधून बोलला.

अनादिनिधनो ऽचिन्त्यो लोकानामीश्वरो महान्

तो अनादी, अनंत, समजून न येणारा आणि सर्व लोकांचा महान स्वामी आहे.

भूतानामधिपो योगी महेशो विमलः शिवः

तो सर्व जीवांचा अधिपती, योगी, महेश, निर्मळ आणि मंगल आहे.

यं प्रपश्यन्ति यतयो ब्रह्मभावेन भाविताः

ज्याला ब्रह्मभावात तल्लीन झालेले यती लोक पाहतात.

कालो भूत्वा महादेवः केवलो निष्कलः शिवः

तोच काळ होऊन, एकटा, अविभाज्य आणि मंगल महादेव आहे.

वेदांश्च प्रददौ तुभ्यं सो ऽयमायाति शङ्करः

ज्याने तुला वेद दिले, तोच शंकर आता येतो आहे.

वासुदेवाभिधानां मामवेहि प्रपितामह

पितामहा, मला वासुदेव नावाने ओळख.

दिव्यं भवतु ते चक्षुर्येन द्रक्ष्यसि तत्परम्

तुला दिव्य दृष्टी लाभो, ज्यामुळे तू ते परम तत्त्व पाहू शशील.

बुबुधे परमेशानं पुरतः समवस्थितम्

त्याने समोर उभा असलेला परमेश्वर ओळखला.

प्रपेदे शरणं देवं तमेव पितरं शिवम्

त्याने त्या शिवस्वरूप पित्याच्या चरणी शरण जाऊन आश्रय घेतला.

अथर्वशिरसा देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः

कृतज्ञतेने हात जोडून, त्याने अथर्वशीर्षाने देवाची स्तुती केली.

अवाप परमां प्रीतिं व्याजहार स्मयन्निव

त्याला परम आनंद मिळाला आणि तो हसल्यासारखा बोलू लागला.

मयैवोत्पादितः पूर्वं लोकसृष्ट्यर्थमव्ययम्

मीच पूर्वी या विश्वनिर्मितीसाठी अविनाशी तत्त्व उत्पन्न केले.

वरं वरय विश्वात्मन् वरदो ऽहं तवानघ

विश्वात्मना, वर माग; मी तुझा वर देणारा आहे, पापरहित.

निरीक्ष्य विष्णुं पुरुषं प्रणम्याह वृषध्वजम्

विष्णू रूपी पुरुषाला पाहून, त्याने वृषध्वजाला नमस्कार करून बोलला.

त्वामेव पुत्रमिच्छामि त्वया वा सदृशं सतम्

मला तुझ्यासारखा पुत्रच हवा आहे, किंवा अगदी तुझ्यासारखा खरा पुत्र मिळावा, अशीच माझी इच्छा आहे.

न जाने परमं भावं याथातथ्येन ते शिव

हे शिवा, तुझं खरं स्वरूप मला माहीत नाही.

प्रसीद तव पादाब्जं नमामि शरणं गतः

कृपा कर, मी तुझ्या पवित्र पायांना शरण आलो आहे, तुला वंदन करतो.

व्याजहार तदा पुत्रं समालोक्य जनार्दनम्

त्या वेळी जनार्दनाला पाहून त्याने आपल्या पुत्राला संबोधून बोलले.

विज्ञानमैश्वरं दिव्यमुत्पत्स्यति तवानघ

हे निष्पापा, तुझ्यात दिव्य आणि श्रेष्ठ ज्ञान प्रकट होईल.

तथा कुरुष्व देवेश मया लोकपितामह

हे देवाधिदेव, मी सांगितल्याप्रमाणेच तू हे कर, हे लोकांचे पितामह.

भविष्यति तवेशानो योगक्षेमवहो हरिः

तुझ्या योगक्षेमाची जबाबदारी हरि सांभाळेल.

संस्पृश्य देवं ब्रह्माणं हरिं वचनमब्रवीत्

हरिने ब्रह्मदेवाला स्पर्श करून असे शब्द उच्चारले.

वरं वृणीष्वं नह्यावां विभिन्नौ परमार्थतः

कोणतीही वर माग, कारण आम्ही दोघेही खऱ्या अर्थाने वेगळे नाही.

प्राह प्रसन्नया वाचा समालोक्य चतुर्मुखम्

त्याने समाधानी स्वरात, चतुर्मुखाकडे पाहून बोलले.