कूर्मपुराणम्

तत्र गत्वा द्विजो विद्वान् ब्रह्महत्यां विमुञ्चति

तेथे विद्वान ब्राह्मण गेल्यावर ब्रह्महत्या या पापातून मुक्त होतो.

तारयेच्च पितॄन् सम्यग् दश पूर्वान् दशापरान्

तो आपल्या दहा पिढ्या मागील आणि दहा पिढ्या पुढील पूर्वजांना योग्य प्रकारे तारतो.

नद्यः समुद्रगाः पुण्याः समुद्रश्च विशेषतः

समुद्राकडे जाणाऱ्या सर्व नद्या पवित्र आहेत आणि विशेषतः समुद्रही पवित्र आहे.

तत्र नारायणो देवो नरेणास्ते सनातनः

तेथे सनातन भगवान नारायण माणसांमध्ये वास करतात.

तारयेच्च पितॄन् सर्वान् दत्त्वा श्राद्धं समाहितः

श्राद्ध श्रद्धेने अर्पण केल्यावर तो सर्व पूर्वजांना तारतो.

महादेवेन देवेन तत्र दत्तं महद् वरं

तेथे महादेव या देवतेने मोठा वर दिला.

प्रसन्नो भगवानीशो मुनीन्द्रान् प्राह भावितान्

भगवान ईश्वरी प्रसन्न होऊन, त्या श्रेष्ठ ऋषींना बोलले.

मद्भावनासमायुक्तास्ततः सिद्धिमवाप्स्यथ

माझ्यावर श्रद्धा ठेवून तुम्ही तेथे सिद्धी प्राप्त कराल.

तेषां ददामि परमं गाणपत्यं हि शाश्वतम्

त्यांना मी श्रेष्ठ, शाश्वत गणपत्याचा दर्जा देतो.

प्राणानिह नरस्त्यक्त्वा न भूयो जन्म विन्दति

जो येथे प्राण सोडतो, त्याला पुन्हा जन्म मिळत नाही.

तेषां च सर्वपापानि नाशयामि द्विजोत्तमाः

मी त्यांच्या सर्व पापांचा नाश करतो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.

ध्यानं जपश्च नियमः सर्वमत्राक्षयं कृतम्

ध्यान, जप आणि नियम — हे सर्व इथे कधीही संपणार नाहीत.

देवदारुवनं पुण्यं महादेवनिषेवितम्

देवदारूचं वन पवित्र आहे, तिथे महादेवाची सेवा होते.

तत्र सन्निहिता गङ्गातीर्थान्यायतनानि च

तिथे गंगेची तीर्थस्थाने आणि वेगवेगळी देवळं आहेत.

मोहयामास विप्रेन्द्रान् सूत वक्तुमिहार्हसि

सूत, त्याने श्रेष्ठ ब्राह्मणांना कसा मोहात पाडला, ते सांग.

सपुत्रदारा मुनयस्तपश्चेरुः सहस्रशः

मुनी आपल्या मुलांबाळांसह आणि पत्नींसह हजारोनी तपश्चर्या करत होते.

यजन्ति विविधैर्यज्ञैस्तपन्ति च महर्षयः

महर्षी अनेक प्रकारचे यज्ञ करतात आणि कठोर तप करतात.

ख्यापयन् स महादोषं ययौ दारुवनं हरः

तो मोठा दोष सर्वांना सांगत, हर दारूवनात गेला.

ययौ निवृत्तविज्ञानस्थापनार्थं च शङ्करः

शंकर हरवलेली समज पुन्हा मिळवून द्यायला तिथे गेला.

लीलालसो महाबाहुः पीनाङ्गश्चारुलोचनः

खेळण्यात रमलेला, बलवान हातांचा, रुंद शरीराचा आणि सुंदर डोळ्यांचा तो होता.

मत्तमातङ्गगामनो दिग्वासा जगदीश्वरः

जगाचा स्वामी, मदमस्त हत्तीप्रमाणे चालणारा, दिशाच वस्त्र म्हणून घालणारा होता.

दधानो भगवानीशः समागच्छति सस्मितः

भगवान ईश, हसत-हसत, आपली चिन्हे घेऊन पुढे आला.

स्त्रीवेषं विष्णुरास्थाय सो ऽनुगच्छति शूलिनम्

विष्णूने स्त्रीरूप घेतलं आणि त्रिशूळधारीच्या मागे गेला.

शुचिस्मितं सुप्रसन्नं रणन्नुपुरकद्वयम्

शुद्ध हास्य असलेली, तेजस्वी, आणि पैंजणांचा नाद करणारी ती होती.

उदारहंसचलनं विलासि सुमनोहरम्

राजहंसासारखी चाल, खेळकरपणा आणि मनमोहक रूप असलेली होती.

चचार हरिणा भिक्षां मायया मोहयन् जगत्

हरीने आपल्या मायेमुळे जगाला मोहात टाकत भिक्षा मागायला फिरला.

मायया मोहिता नार्यो देवदेवं समन्वयुः

त्या स्त्रिया मायेमुळे मोहात पडून देवांचा देवाच्या मागे गेल्या.

सहैव तेन कामार्ता विलासिन्यश्चरन्तिहि

त्याच्यासोबत, कामाने व्याकुळ झालेल्या, खेळकर स्त्रिया फिरत होत्या.

अन्वगच्छन् हृषीकेशं सर्वे कामप्रपीडिताः

सर्वजण, कामाने त्रस्त होऊन, हृषीकेशाच्या मागे गेले.