कूर्मपुराणम्

प्रधानपुरुषेशानं वेदाहं परमेश्वरम्

मी प्रधान आणि पुरुषाचा स्वामी असलेल्या त्या परमेश्वराला ओळखतो.

अनादिनिधनं ब्रह्म तमेव शरणं व्रज

ज्याला आरंभ नाही, अंत नाही अशा त्या ब्रह्मात शरण जा.

भवान् न नूनमात्मानं वेत्ति तत् परमक्षरम्

तुला स्वतःचे, ते परम अक्षर स्वरूप कदाचित माहीत नाही.

नावाभ्यां विद्यते ह्यन्यो लोकानां परमेश्वरः

आम्हा दोघांशिवाय या सर्व लोकांचा दुसरा कोणताही परमेश्वर नाही.

तस्य तत् क्रोधजं वाक्यं श्रुत्वा विष्णुरभाषत

त्याचे ते रागातून आलेले शब्द ऐकून विष्णू म्हणाला.

न मे ऽस्त्यविदितं ब्रह्मन् नान्यथाहं वदामिते

हे ब्रह्मन्, मला काहीही अज्ञात नाही; मी तुला कधीही वेगळे बोलत नाही.

मायाशेषविशेषाणां हेतुरात्मसमुद्भावा

माया आणि तिच्या सर्व विशेष रूपांचा कारण आत्म्यातूनच निर्माण होतो.

ज्ञात्वा तत् परमं तत्त्वं स्वमात्मानं महेश्वरम्

ते परम तत्त्व ओळखून, स्वतःचा आत्मा हा महेश्वर आहे हे जाणून,

प्रसादं ब्रह्मणे कर्तुं प्रादुरासीत् ततो हरः

मग ब्रह्माला कृपा करण्यासाठी हर प्रकट झाला.

त्रिशूलपाणिर्भगवांस्तेजसां परमो निधिः

त्रिशूळ हातात असलेला, तेजाचा खजिना असलेला तो भगवंत,

मालामत्यद्भुताकारां धारयन् पादलम्बिनीम्

पायापर्यंत पोहोचणारी, अतिशय अद्भुत अशी माळ घालून,

मोहितो माययात्यर्थं पीतवाससमब्वीत्

मायेमुळे फारच गोंधळून तो पिवळ्या वस्त्रात दिसू लागला.

तेजोराशिरमेयात्मा समायाति जनार्दन

तेजाचा महासागर, मोजता न येणारा आत्मा, जनार्दन जवळ येतो.

अपश्यदीश्वरं देवं ज्वलन्तं विमले ऽम्भसि

त्याने त्या शुद्ध पाण्यात तेजस्वी, प्रज्वलित असलेला ईश्वर देव पाहिला.

प्रोवाचोत्थाय भगवान् देवदेवं पितामहम्

भगवान उठून, देवांचा देव असलेल्या पितामहाला संबोधून बोलला.

अनादिनिधनो ऽचिन्त्यो लोकानामीश्वरो महान्

तो अनादी, अनंत, समजून न येणारा आणि सर्व लोकांचा महान स्वामी आहे.

भूतानामधिपो योगी महेशो विमलः शिवः

तो सर्व जीवांचा अधिपती, योगी, महेश, निर्मळ आणि मंगल आहे.

यं प्रपश्यन्ति यतयो ब्रह्मभावेन भाविताः

ज्याला ब्रह्मभावात तल्लीन झालेले यती लोक पाहतात.

कालो भूत्वा महादेवः केवलो निष्कलः शिवः

तोच काळ होऊन, एकटा, अविभाज्य आणि मंगल महादेव आहे.

वेदांश्च प्रददौ तुभ्यं सो ऽयमायाति शङ्करः

ज्याने तुला वेद दिले, तोच शंकर आता येतो आहे.

वासुदेवाभिधानां मामवेहि प्रपितामह

पितामहा, मला वासुदेव नावाने ओळख.

दिव्यं भवतु ते चक्षुर्येन द्रक्ष्यसि तत्परम्

तुला दिव्य दृष्टी लाभो, ज्यामुळे तू ते परम तत्त्व पाहू शशील.

बुबुधे परमेशानं पुरतः समवस्थितम्

त्याने समोर उभा असलेला परमेश्वर ओळखला.

प्रपेदे शरणं देवं तमेव पितरं शिवम्

त्याने त्या शिवस्वरूप पित्याच्या चरणी शरण जाऊन आश्रय घेतला.

अथर्वशिरसा देवं तुष्टाव च कृताञ्जलिः

कृतज्ञतेने हात जोडून, त्याने अथर्वशीर्षाने देवाची स्तुती केली.

अवाप परमां प्रीतिं व्याजहार स्मयन्निव

त्याला परम आनंद मिळाला आणि तो हसल्यासारखा बोलू लागला.

मयैवोत्पादितः पूर्वं लोकसृष्ट्यर्थमव्ययम्

मीच पूर्वी या विश्वनिर्मितीसाठी अविनाशी तत्त्व उत्पन्न केले.

वरं वरय विश्वात्मन् वरदो ऽहं तवानघ

विश्वात्मना, वर माग; मी तुझा वर देणारा आहे, पापरहित.

निरीक्ष्य विष्णुं पुरुषं प्रणम्याह वृषध्वजम्

विष्णू रूपी पुरुषाला पाहून, त्याने वृषध्वजाला नमस्कार करून बोलला.