तत्र नारायणः श्रीमानास्ते परमपूरुषः
त्या ठिकाणी श्रीमंत, परम पुरुष नारायण वास करतो.
ब्राह्मणान् पूजयित्वा तु विष्णुलोकमवाप्नुयात्
त्या ठिकाणी ब्राह्मणांची पूजा केल्याने, मनुष्य विष्णुलोक प्राप्त करतो.
सर्वपापहरं शंभोर्निवासः परमेष्ठिनः
ती जागा सर्व पापे दूर करणारा, परमेश्वर शंभू याचा निवास आहे.
ईप्सितांल्लभते कामान् रुद्रस्य दयितो भवेत्
तो मनुष्य आपल्याला हवे ते सुख मिळवतो आणि रुद्राचा आवडता होतो.
महादेवस्यार्चयित्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात्
महादेवाची पूजा केल्यावर, मनुष्य शिवाशी एकरूपता प्राप्त करतो.
तं दृष्ट्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते तत्क्षणान्नरः
त्याला पाहिल्यावर, त्या क्षणीच मनुष्य सर्व पापांतून मुक्त होतो.
संपूज्य पुरुषं विष्णुं श्वेतद्वीपे महीयते
विष्णूची भक्ती केल्यावर, तो श्वेतद्वीपात सन्मानित होतो.
कृत्वा यज्ञस्य मथनं दक्षस्य तु विसर्जितः
यज्ञाचे मंथन केल्यावर, दक्ष त्याला मुक्त करतो.
पुण्यमायतनं विष्णोस्तत्रास्ते पुरुषोत्तमः
त्या ठिकाणी पुरुषोत्तम विष्णूचे पवित्र निवासस्थान आहे.
मृतो ऽत्र पातकैर्मुक्तो विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्
जो तेथे मरण पावतो, तो पापांपासून मुक्त होऊन विष्णूसारखे रूप प्राप्त करतो.
प्राणांस्तत्र नरस्त्यक्त्वा हृषीकेषं प्रपश्यति
त्या ठिकाणी प्राण सोडल्यावर, मनुष्य हृषीकेशाचे दर्शन करतो.
आस्ते हयशिरा नित्यं तत्र नारायणः स्वयम्
त्या ठिकाणी, स्वयं नारायण, हयशिरा म्हणून नेहमी वास करतो.
पुष्करं सर्वपापघ्नं मृतानां ब्रह्मलोकदम्
पुष्कर सर्व पापे नष्ट करणारे आहे आणि मृतांना ब्रह्मलोक देतो.
पूयते पातकैः सर्वैः शक्रेण सह मोदते
तो सर्व पापांतून शुद्ध होतो आणि शक्रासोबत आनंद करतो.
उपासते सिद्धसङ्घा ब्रह्मणं पद्मसंभवम्
सिद्धांचा समुदाय कमलातून जन्मलेल्या ब्रह्माची उपासना करतो.
पूजयित्वा द्विजवरान् ब्रह्माणं संप्रपष्यति
श्रेष्ठ द्विजांची पूजा केल्यावर, तो ब्रह्माचे दर्शन करतो.
सुरूपो जायते मर्त्यः सर्वान् कामानवाप्नुयात्
माणूस सुंदर रूपात जन्म घेतो आणि सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
पूजयित्वा तत्र रुद्रमश्वमेधफलं लभेत्
तेथे रुद्राची पूजा केल्यावर अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते.
आराधयामास हरं पञ्चक्षरपरायणः
तो पाच अक्षरी मंत्राचा जप करत हराची भक्ती करीत होता.
आराधयामास शिवं तपसा गोवृषध्वजम्
त्याने तप करून बैलध्वज असलेल्या शिवाची उपासना केली.
ननर्त हर्षवेगेन ज्ञात्वा रुद्रं समागतम्
रुद्र आले आहेत हे कळताच तो आनंदाने नाचू लागला.
दृष्ट्वापि देवमीशानं नृत्यति स्म पुनः पुनः
ईशान देवाला पाहूनही तो पुन्हा पुन्हा नाचत राहिला.
स्वकं देहं विदार्यास्मै भस्मराशिमदर्शयत्
त्याने स्वतःचे शरीर फाडून त्याला राखेचा ढिग दाखवला.
माहात्म्यमेतत् तपसस्त्वादृशो ऽन्यो ऽपि विद्यते
तुझ्यासारखी तपस्येची महती दुसऱ्या कोणातही आढळत नाही.
न युक्तं तापसस्यैतत् त्वत्तोप्यत्राधिको ह्यहम्
हे तपस्व्या, हे योग्य नाही; यात मी तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ आहे.
आस्थाय परमं भावं ननर्त जगतो हरः
जगाचा संहार करणारा हराने श्रेष्ठ भाव धारण करून नृत्य केले.
दंष्ट्राकरालवदनो ज्वालामाली भयङ्करः
भयंकर दाढा आणि ज्वाळांनी वेढलेला त्याचा चेहरा फारच भीतीदायक होता.
सूर्यायुतसमप्रख्यां प्रसन्नवदनां शिवाम्
त्याने शुभ देवीला पाहिले, जिने चेहरा दहा हजार सूर्यांसारखा तेजस्वी आणि प्रसन्न होता.
ननाम शिरसा रुद्रं रुद्राध्यायं जपन् वशी
संयमी माणसाने रुद्राला वंदन केले आणि रुद्राध्याय जपत राहिला.
पूर्ववेषं स जग्राह देवी चान्तर्हिताभवत्
त्याने आपला पूर्वीचा वेष घेतला आणि देवी अदृश्य झाली.