षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा
सहा महिन्यांचा साठा असू शकतो, किंवा अगदी वर्षभराचाही साठा असू शकतो.
जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च
जुने कपडे, तसेच पाने, मुळे आणि फळे यांचा वापर करावा.
अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा
दगडावर दळून खावे, किंवा नैसर्गिकरित्या पिकलेलेच खावे.
चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः
तो प्रत्येक चौथ्या वेळी किंवा अगदी आठव्या वेळीही जेवू शकतो.
पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्
प्रत्येक पंधरवड्याला एकदाच उकडलेल्या जौच्या पेजेचे भोजन करावे.
स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः
स्वतःहून गळून पडणाऱ्या नैसर्गिक वस्तूंवर, वैखानस पद्धतीने राहावे.
स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्
तो उभा किंवा बसून फिरावा, पण कधीही धैर्य सोडू नये.
आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः
हिवाळ्यात ओले कपडे घालावे आणि हळूहळू तप वाढवावे.
एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा
एक पायावर उभे राहावे, किंवा सूर्यकिरणांवरच निर्वाह करावा.
शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा
गळून पडलेली पाने खावी, किंवा नेहमीच कठोर तप करावे.
अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः
अथर्वशीर्षाचा अभ्यास करावा आणि वेदांताच्या साधनेत मन लावावे.
कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्
काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीचे वस्त्र, वर उपरणे आणि पांढरा यज्ञोपवीत परिधान करावा.
अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्
तो अग्निहीन, घराशिवाय राहणारा, आणि मोक्षाच्या साधनेत मग्न असावा.
गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु
गृहस्थ, इतर द्विज आणि वनात राहणाऱ्यांमध्ये वावरावा.
प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा
भिक्षा फक्त हाताच्या ओंजळीत किंवा एखाद्या तुकड्यातच घ्यावी.
विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च
विशेष विद्या, सावित्री आणि रुद्रपाठ यांचा अभ्यास करावा.
अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः
तो अग्निप्रवेश करू शकतो, किंवा ब्रह्मार्पणाच्या विधीत स्थिर राहू शकतो.
याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः
तो या जगाच्या संहाराच्या ठिकाणी पोहोचतो.
चतुर्थमायुषो भागं संन्यासेन नयेत् क्रमात्
आपल्या आयुष्याचा चौथा भाग माणसाने सन्यास घेऊन, योग्य क्रमाने घालवावा.
योगाभ्यासरतः शान्तो ब्रह्मविद्यापरायणः
तो योगाभ्यासात रममाण, शांत आणि ब्रह्मविद्येला समर्पित असावा.
तदा संन्यासमिच्छेच्च पतितः स्याद् विपर्यये
त्या वेळी त्याने सन्यासाची इच्छा धरावी; अन्यथा वागल्यास तो पतित होतो.
दान्तः पक्वकषायो ऽसौ ब्रह्माश्रममुपाश्रयेत्
ज्याचे मन वश झाले आहे, ज्याच्या इच्छा शांत झाल्या आहेत, त्याने ब्रह्माश्रमाचा आधार घ्यावा.
कर्मसंन्यासिनस्त्वन्ये त्रिविधाः परिकीर्तिताः
कर्माचा त्याग करणारे इतर लोक तीन प्रकारचे सांगितले आहेत.
प्रोच्यते ज्ञानसंन्यासी स्वात्मन्येव व्यवस्थितः
जो आपल्याच आत्म्यात स्थिर राहतो, त्याला ज्ञानत्यागी म्हणतात.
प्रोच्यते वेदसंन्यासी मुमुक्षुर्विजितेन्द्रियः
जो मुक्तीची इच्छा धरतो आणि इंद्रियांवर विजय मिळवतो, त्याला वेदत्यागी म्हणतात.
ज्ञेयः स कर्मसंन्यासी महायज्ञपरायणः
जो महायज्ञांना समर्पित आहे, त्याला कर्मत्यागी समजावे.
न तस्य विद्यते कार्यं न लिङ्गं वा विपश्चितः
ज्याला खरी समज आहे, त्याच्यासाठी कोणतेही कर्तव्य किंवा बाह्य चिन्ह राहत नाही.
जीर्णकौपीनवासाः स्यान्नग्नो वा ध्यानतत्परः
तो जुना कौपीन घालू शकतो किंवा नग्न राहू शकतो, पण त्याचे मन नेहमी ध्यानात मग्न असावे.
अध्यात्ममतिरासीत निरपेक्षो निरामिषः
त्याचे मन नेहमी आत्म्यात स्थिर असावे, तो कोणत्याही गोष्टीची अपेक्षा करू नये आणि इच्छारहित असावा.
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम्
त्याने मृत्यूचे स्वागत करू नये, तसेच आयुष्याचीही इच्छा धरू नये.