मध्यमं तु ततः पिण्डमद्यात् पत्नी सुतार्थिनी
नंतर पुत्राची इच्छा असलेली पत्नी मधला पिंड घ्यावा.
पश्चात् स्वयं च पत्नीभिः शेषमन्नं समाचरेत्
त्यांनंतर, स्वतः आणि पत्नींसह उरलेले अन्न घ्यावे.
ब्रह्मचारी भवेतां तु दम्पती रजनीं तु ताम्
त्या रात्री पती-पत्नीने ब्रह्मचर्य पाळावे.
महारौरवमासाद्य कीटयोनिं व्रजेत् पुनः
महात्तम नरकात गेल्यावर, पुन्हा किड्याच्या योनीत जन्म घेतो.
स्वाध्यायं च तथाध्वानं कर्ता भोक्ता च वर्जयेत्
स्वाध्याय, प्रवास, तसेच यजमान किंवा भोक्ता होणे टाळावे.
महापातिकिभिस्तुल्या यान्ति ते नरकान् बहून्
ते महापातकी लोकांसारखे अनेक नरकात जातात.
आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्
जो सत्य जाणतो, त्याने नेहमी उदासीन राहून वागावे.
तेनाग्नौ करणं कुर्यात् पिण्डांस्तेनैव निर्वपेत्
त्याच्याने अग्नीमध्ये विधी करावा आणि त्याच प्रकारे पिंड ठेवावे.
व्यपेतकल्पषो नित्यं योगिनां वर्तते पदम्
सर्व दोषांपासून मुक्त अशी स्थिती नेहमी योग्यांना मिळते.
आराधितो भवेदीशस्तेन सम्यक् सनातनः
त्यामुळे सनातन परमेश्वराची योग्य रीतीने पूजा होते.
तिलोदकैस्तर्पयेद् वा पितॄन् स्नात्वा समाहितः
एकाग्रतेने स्नान करून, तिळांचे पाणी पितरांना अर्पण करावे.
येषां वापि पिता दद्यात् तेषां चैके प्रचक्षते
किंवा काहींच्या मते, त्या पितरांचा वडील त्यांच्या वतीने अर्पण करावा.
यो यस्य म्रियते तस्मै देयं नान्यस्य तेन तु
ज्याचा नातेवाईक मरण पावला आहे, त्यालाच अर्पण द्यावे; इतर कुणालाही नाही.
न जीवन्तमतिक्रम्य ददाति श्रूयते श्रुतिः
शास्त्रांमध्ये असे ऐकायला मिळते की, जिवंत व्यक्तीला वगळून अर्पण करू नये.
ऋक्यादर्धं समादद्यान्नियोगोत्पादितो यदि
नियुक्तीने जन्मलेला असल्यास, त्याने वेदाच्या भागातून अर्धा हिस्सा घ्यावा.
प्रदद्याद् बीजिने पिण्डं क्षेत्रिणे तु ततो ऽन्यथा
बीजदात्याला पिंड द्यावा; अन्यथा क्षेत्रस्वामीला द्यावा.
कीर्तयेदथ चैकस्मिन् बीजिनं क्षेत्रिणं ततः
मग एका वेळी बीजदाता आणि नंतर क्षेत्रस्वामी यांचा उल्लेख करावा.
अशौचे स्वे परिक्षीणे काम्यं वै कामतः पुनः
स्वतः अपवित्र, थकलेला किंवा इच्छा असल्यास, तो पुन्हा कर्म करू शकतो.
देववत्सर्वमेव स्याद् यवैः कार्या तिलक्रिया
सर्व काही देवांसारखेच करावे; तिळांची क्रिया यवांसह करावी.
नान्दीमुखास्तु पितरः प्रीयन्तामिति वाचयेत्
'शुभमुख असलेले पितर प्रसन्न होवोत' असे म्हणावे.
ततो मातामहानां तु वृद्धौ श्राद्धत्रयं स्मृतम्
मातामहांच्या वृद्धीच्या वेळी, तीन श्राद्धे सांगितली आहेत.
प्राङ्मुखो निर्वपेत् पिण्डानुपवीती समाहितः
पूर्वेकडे तोंड करून, उपवीती होऊन आणि एकाग्रतेने पिंड अर्पण करावा.
स्थण्डिलेषु विचित्रेषु प्रतिमासु द्विजातिषु
विविध वेदिकांवर, प्रतिमांवर किंवा द्विजांमध्येही.
पूजयित्वा मातृगणं कूर्याच्छ्राद्धत्रयं बुधः
मातृगणांची पूजा करून, ज्ञानी व्यक्तीने तीन श्राद्धे करावीत.
तस्य क्रोधसमाविष्टा हिंसामिच्छन्ति मातरः
जर तो रागाने भरला असेल, तर मातांचा त्याला दुखावण्याचा हेतू होतो.
मृतेषु वाथ जातेषु ब्राह्मणानां द्विजोत्तमाः
मृत किंवा जन्मलेल्या ब्राह्मणांमध्ये, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
नकुर्याद् विहितं किञ्चित् स्वाध्यायं मनसापिच
कोणतेही ठरवलेले कर्म करू नये, आणि वेदाचा जरी मनाने जप करू नये.
शुष्कान्नेन फलैर्वापि वैतानं जुहुयात् तथा
कोरड्या अन्नाने किंवा फळांनी देखील वैतानिक यज्ञ करावा.
चतुर्थे पञ्चमे वाह्नि संस्पर्शः कथितो बुधैः
चौथ्या किंवा पाचव्या दिवशी अग्नीला स्पर्श करण्याची परवानगी आहे, असे ज्ञानी लोकांनी सांगितले आहे.
सूतकं सूतिकां चैव वर्जयित्वा नृणां पुनः
जन्म आणि प्रसूतीमुळे येणारे अशौच वगळता, इतर सर्व अशौच पुन्हा टाळावीत.